Categorie archief: Furie

KOSMOPOLIS

Sluier van plastic heeft de wind een wegpaal omgehangen – levenloze bruid, wier spelen in het waaien tot de verbeelding spreekt. Lijkt zij te leven? smeek niet om hoe – want dat men niemand het antwoord schuldig acht op vragen … Lees verder

Geplaatst in Furie | 1 reactie

ARCTISCH

IJskoude wind, waai door mij heen en heb – op mij – geen vat Als weerstand bied ik je mijn hart dat onverzettelijk is – als steen Te zwak ben ik vandaag, te klein en aangetast door andere aard dan … Lees verder

Geplaatst in Furie | Een reactie plaatsen

Als wij elkaar zo ver en draadloos…

Als wij elkaar zo ver en draadloos tussen ons verstaan ontmoeten onze kussen elkaar dan midden op de oceaan? Ons spreken sneller dan het licht dat immers tijd verliest met om de ronding van de horizon te gaan? Je bent … Lees verder

Geplaatst in Furie | 1 reactie

Hoe dun…

Hoe dun de leuning van de rede is Onmetelijke ruimte de verbeelding is… Uit: Furie   Dit Bloggen! Raad aan op Facebook Tweet Abonneer je op de commentaren op deze post. Print for later Maak een favoriet in je browser … Lees verder

Geplaatst in Furie | 2 Reacties

OVER DE OORSPRONG VAN POEZIE

Verbazing over hoe intens deze processen kunnen zijn zonder geluid te maken. Water dat zich beslaat – zwetende fles! De mijne zoeken zich in woorden kwijt te raken – klinkend condens. Uit: Furie Dit Bloggen! Raad aan op Facebook Tweet … Lees verder

Geplaatst in Furie | 2 Reacties