Categorie archief: Strofen

KASTANJES, uitgelopen..

Kastanjes, uitgelopen, staan te wuiven, Een kleine zakdoek in hun kleine hand, Als aan een kade waar de boten fluiten Omdat de wind gedraaid is naar het zuiden En zij, de winter in hun ruimen, Uit kunnen varen naar een … Lees verder

Geplaatst in Strofen | 2 Reacties

In de verte lopen de wolken op stelten een regenboog ligt over de velden vanuit de warme bruine mond van bollenschuren uitgerold. Een kudde van bussen draaft over de wegen, tot waar zich een grazige parking vertoont. De lucht wordt … Lees verder

Geplaatst in Strofen | Een reactie plaatsen

IN WINTER THUIS

De kamer is in evenwicht met name waar zij ligt en leest en ingebed in kleuren is De bank, het blanke deurenhout, haar wit van kleren, het zachte van haar lichaam zelf – van buiten klinkt gedempt het ruisen door … Lees verder

Geplaatst in Strofen | 1 reactie

AFSCHEID

Kastanjes, uitgelopen, staan te wuiven een kleine zakdoek in hun kleine hand als aan een kade waar de boten fluiten omdat de wind gedraaid is naar het zuiden en zij, de winter in hun ruimen uit kunnen varen naar een … Lees verder

Geplaatst in Strofen | 1 reactie

WINTER IS HET, KERSTMIS SPOEDIG

Winter is het, Kerstmis spoedig, Onder het poetsen wordt geoefend In het zingen door mijn moeder. Donker is het dagelijks vroeger, Koper blinkt, de kachel brandt. In de koude hak ik hout. Sterren schieten uit de schoorsteen, Regenen wensen naar … Lees verder

Geplaatst in Strofen | 2 Reacties

STAD AAN ZEE

  Een trui vliegt door de lucht, de puddingkleurige namiddaglucht, een gele trui en uitgedaan omdat hij warm is en te lang gedragen. Hij drijft op golven van de zee en zinkt met de zonsondergang mee, de stad baadt naaktgeschouderd … Lees verder

Geplaatst in Strofen | 2 Reacties