Categorie archief: Eenzang Twee

‘DAT ZIJ NIET MEER MENSELIJKS HAD…’

  Ik voelde dat ik mijn liefde torste als een buitenaards stuk steen dat in mijn borst te stralen lag en dat voorheen in de ruimte in een verre zon te schijnen had gelegen en dat zij mij verpletterde omdat zij … Lees verder

Geplaatst in Algemeen, Eenzang Twee | 1 reactie

IK ZAG HAAR UIT HET RAAM

Ik zag haar uit het raam, zij stond over de smalle, hoge vijver heengebogen en was in de beweging van het water en de lichte scheepjes zeer verdiept; ik zag haar losse haar, ik zag de gratie van haar zonder … Lees verder

Geplaatst in Eenzang Twee | 1 reactie

DE GEUR VAN …

De geur van koeien in een verre stal, herinnering van innigheid Streep licht over de vloer Alleen in liefde zijn wij nog een voelend dier Zo’n koele zakdoek als de wind ons blind zijn aanreikt ligt in geen mensenhand – … Lees verder

Geplaatst in Algemeen, Eenzang Twee | 3 Reacties

Ik trok een hemd aan zo blauw als de vroegste ochtend; ik trok een broek van zeeblauw water aan, de fijnste coupe en werd gewaar hoe lucht en water aan mijn lichaam bloeiden en voelde dat mijn huis mijn beide … Lees verder

Geplaatst in Eenzang Twee | 3 Reacties

VAN WINTERS DIE ER WAREN

Een lichte kamer met veel blank hout en geel en lichtblauw en een grote kooi waarin kanaries zingen – terwijl het buiten sneeuwt, de vlokken zijn zo zwaar dat ze recht op de grond toe-zinken een wemeling waarin ik als … Lees verder

Geplaatst in Eenzang Twee | 1 reactie