‘Tot mos onze lippen had bedekt / en verborgen onze namen’

BLgGM6cCUAAbwpm.jpg-large

De wolken maken het landschap voller,
zij rusten zwaar.
Ik hoor het graven van de mollen,
fluwelen bies van mos zoomt stenen aan elkaar.

Nu kostte het mij zo’n moeite om mij op te richten
van de grond waarop ik lag
als een schaduw die zich los moet maken
op een bewolkte dag.

Het gedicht komt uit mijn bundel Afstand
De titel komt uit een door mij vertaald gedicht van Emily Dickinson

Dit bericht is geplaatst in Afstand. Bookmark de permalink.

1 Reactie op ‘Tot mos onze lippen had bedekt / en verborgen onze namen’

Toon Reacties (1)

Geef een reactie