JUST LIKE BOB DYLAN

Bob1-1

 

I’m a poet and I know it
zingt de bard en hij schudt
zijn sinds eeuwen lange haar
Nieuw is zijn elektrische
gitaar. Met ogen dicht
blaast hij een glinsterend
stukje mondharmonica

Once upon a time – de
duizenden springen overeind –
you dressed so fine, de benen wijd
de armen over elkaar staat hij
bijtend zijn tekst: you try so
hard, but you don’t understand
I’m just a song and dance
man
 – maar dat is niet wáár
in woede op je best!

You walk into the room, with
your pencil in your hand: 
en
inderdaad, ook ik zit daar
How does it feel then to be
on your own, with no direction
home? –
bedolven onder kreten
van herkenning is de zaal –
Like a complete unknown?
A rolling stone?

Een steen rolt weliswaar
herkenbaar blijvend door
verandering van tijden heen
maar één superieur concert
massaal beleefd, doorstaat
de jaren eveneens, het blijft
je, hoe vergankelijk ook
je leven bij

Dit gedicht refereert aan het openingsconcert van de eerste tournee na twaalf jaar van Bob Dylan door Europa. Het vond plaats in juni 1978 in Earls Court in Londen. Een uitvoerig verslag hiervan is te vinden in: Elly de Waard, Het jasje van David Bowie, twintig jaar popgeschiedenis in Nederland. Verschijnt in november 2015 bij De Harmonie in Amsterdam

Een eerdere versie van dit gedicht is gepubliceerd in Als een zwerfkei, Dichters over Dylan, Kees ’t Hart & John Schoorl

Foto: album cover No direction home, mei 1966

Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.

1 Reactie op JUST LIKE BOB DYLAN

Toon Reacties (1)

Geef een reactie