ON SILVER FEET – OP ZILVEREN VOETEN

15458385364_871f152efd_z

 

Op zilveren voeten trippelt
Het bestek door het gerecht. Zij
Zit kaarsrecht, ik zit gebogen.
Statig als zeppelins drijven
Insekten tussen de rozen
Die met hun knoppen de contouren
Van Istanboel opvoeren, maar
Zonder minaretten. Ik diste
Ons geluk op maar mijn honger
Naar haar lust geen voedsel dan van

Haar aard. Koelte wuiven wij ons
Toe met de servetten. Ik wil haar
Naakter, haar rug die glad is als
Ivoor dat door de beduimeling van
Duizend en één nacht ingesleten
Is wil ik vervolmaakt zien. Lak
Spat van haar nagels als haar
Gehakte lopen om de tafel
Nadert. Ik leg haar in het gras en
Vouw haar als een waaier open.

 

Beeld: Gabriele Viertel, Follow me into the Depths
Gedicht: Elly de Waard, Een Wildernis van Verbindingen

 

On silver feet the cutlery
Tiptoes through its meal. She sits
Straight as a board while I slouch.
Stately as zeppelins insects
Hover among the roses
Whose buds stage the contours
Of Instanbul, but without
Minarets. I dished up our
Happiness, but my appetite
For her has no taste for a food

Other than hers. We cool ourselves
With the napkins. I want her
Barer, her back worn smooth as
Ivory by the fingering
Of a thousand and one nights
I want to see wholly perfect. Polish
Spatters off her nails as her high-
Heeled movement around the table
Nears. I lay her out in the grass and
Open her like a fan unfolding.

Image: Gabriele Viertel, Follow me into the Depths
Poem: Elly de Waard, A wilderness of Interconnections
Translation: Wanda Boeke

 

Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.

4 Reacties op ON SILVER FEET – OP ZILVEREN VOETEN

Toon Reacties (4)

Geef een reactie