KASTANJES, uitgelopen..

Kastanjes, uitgelopen, staan te wuiven,
Een kleine zakdoek in hun kleine hand,
Als aan een kade waar de boten fluiten
Omdat de wind gedraaid is naar het zuiden
En zij, de winter in hun ruimen,
Uit kunnen varen naar een noordelijker land.

De donkerende hemel wordt een schaal
Waarin de sikkel van de maan ligt als
Geknipte nagel van gods laatste vinger.
Wie zijn gebleven, wie zijn meegegaan? Over
De naald van hun kompas daalt gaandeweg
De eerste nacht dat nachtegalen zingen.

 

Elly de Waard, uit: Strofen
Eigen foto

Dit bericht is geplaatst in Strofen. Bookmark de permalink.

2 Reacties op KASTANJES, uitgelopen..

Toon Reacties (2)

Geef een reactie