IK KLEEDDE HAAR IN HET NACHTBLAUW

 

Ik kleedde haar in het nachtblauw
van de net ontloken
irisknop, geen zij ter wereld
neemt het tegen het strakke
glanzen van die stof op
met die stijve kroken die zo zacht
zijn tegelijk, terwijl de kleur
het zeeblauw van haar ogen
als een vloot met donker zeil
bestrijkt.

Een toef violen
in de tint van humus, de textuur
van fulp, die aan haar lichaam niet
terugkomt, maar gekozen
om verwantschap is
met achtergrond en innerlijk,
voltooide haar figuur. Zo
zag ik gisteren het verschijnen
van de muze die ik onderken en
adoreer en liefheb als de mijne.

 

Beeld: Gabriele Viertel, Plissee
Gedicht: Elly de Waard, Onvoltooiing
Jurk: Agnes van Dijk

Dit bericht is geplaatst in Onvoltooiing. Bookmark de permalink.

1 Reactie op IK KLEEDDE HAAR IN HET NACHTBLAUW

Toon Reacties (1)

Geef een reactie