DE TIJD STAAT STIL, WIJ GAAN VOORBIJ

 voor Marietine Birnie

Wij waren samen bezig, jij en ik
een wereldbezienswaardigheid
te beklimmen, deze bevond zich
in een grote stad, ik dacht Parijs

Wij waren beiden nog getrouwd
jij met Huyck, ik met Chris – in elk
geval was het dit ‘thuis’ dat
onze achtergrond was en is

De bezienswaardigheid, een ingewikkeld
bouwsel dat voor een deel uit grote rotspartijen
bestond, was ooit een klooster geweest
of was dat mogelijk nog steeds

Het klimmen viel ons zwaar, er waren
nergens trappen. Via luiken, grotten, zolders
zonder vloeren, die alleen met touwen,
sleuren, trekken of anderszins je naar

boven werken, binnen of door te komen
waren, moest dit klauteren gebeuren
en omdat het een vermaarde attractie
voor toeristen was, was het er druk

Drommen mensen trachtten elkaar
door de vele doolhofachtige toegangen
omhoog te duwen (later zei jij nog
dat je daarbij gedacht had aan een schilderij

van Jeroen Bosch!) en ik stond doodsangst uit
dat ik naar beneden zou vallen, maar jij
ging mij steeds voor en liet zien dat ik het kon –
Als enkele van de weinigen bereikten

wij tenslotte de uiteindelijke daken
waar het ons vergund was om te zien –
Hoger dan welke berg ook in de omtrek
kon van hieraf van een ongekend ver zicht

worden genoten en later, bij donker
keken wij in het heelal en leunden bijna
tegen de Melkweg aan, zo leek het, zo
dichtbij ons kwam zij op dit hoog plateau –

De nacht maakte de aarde klein
Op de terrassen naast ons waren de
overigen opgegaan in hun schaduwen
en het besef drong tot ons door dat wij

de thuisgenoten moesten voorbereiden
op een terugkomst die verlaat zou zijn –

 

Januari 2018

 

 

Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.

3 Reacties op DE TIJD STAAT STIL, WIJ GAAN VOORBIJ

Toon Reacties (3)

Geef een reactie