AMY CLAMPITT – ZEEMUIS

 

Verweesd zijn van mogelijkheid
moest worden uitgebreid om
de zeemuis toe te laten. Niemand
had om zoiets gevraagd,
of zijn komst voorspeld,

schuilend onder ruche-
randen van zeesla  –
een nat ding maar streelbaar
zoals, gezien uit de verte,
de toppen van struikgewas,

zon-gehoningde, naald-bevachte
pijnbomen, baardige gerst
of alles wat pasgeboren niet kaal
is, maar gepelsd. Geen knaagdier
deze ruige, deze onverwachte

vondeling, geen kattenkruid speelding
voor een kat om te tergen, zelfs geen
echinoderm, het schepsel
schijnt een worm te zijn. Met een ruggengraat van zij,
baby-mammie-geluierd, is het

thuis waar iedere gang
met zwabber en emmer geschrobd wordt
en tweemaal daags van wand tot wand
gelucht door de onver-
moeibare hoofdzuster van de getijden.

 

Beeld: Haren van de zeemuis en: Zeemuis
Gedicht: Amy Clampitt Sea Mouse
Vertaling: Christine D’haen/Elly de Waard

Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.

4 Reacties op AMY CLAMPITT – ZEEMUIS

Toon Reacties (4)

Geef een reactie