SURVIVAL OF THE FITTEST

Fittest dat is het sterkste, het minst aantastbare,
zo verloor hout van steen, steen van brons,
brons van ijzer
Maar ook ijzer is te verteren
door regen, zweet, kan deel worden
van planten, van ons bloed
Maar nu plastic,
het lost niet op, wordt geen zand, klei
wormen, plantenwortels, bacteriën
blijven glad buiten
Steeds groter worden de plastic hopen rond de groeiende steden
Huizen van plastic, vensters, kleren,
etensbakken, korst van kaas, worst, vruchtenschillen
Plastic is de eindelijke dood, die alles opvreet
zelf niet gevreten kan worden
Plastic gemaakt van steenkool, van olie
van steen, geit, kool, van vismeel
Reeds zijn er kleine concentratiekampjes
die mensen vermalen tot plastic
Nu maakt men plastic  poppen
die plassen huilen kunnen
Als er een god is die dit gemaakt heeft
is hij waarschijnlijk een componist volgens cyclische principes
Begonnen met niets, enige opmaten die stof in rijen zetten
het licht ging aan, water en nevel kwamen
en zoetjes aan planten en dieren
Ten slotte mensen
die eerst leven mochten
toen geënt werden met de beenkanker
die zelf alles vreet, nooit meer gevreten kan worden
Plastic is een mooi slot voor de oude
die opgelucht
straks het licht weer uit doet
om iets anders te beginnen

Geschreven in 1959 door de bioloog-dichter Dick Hillenius, gepubliceerd in 1961 in de proza/poëziebundel Tegen het Vegetarisme (Van Oorschot)
Foto: Oceaanvervuiling anno 2018

Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.

5 Reacties op SURVIVAL OF THE FITTEST

Toon Reacties (5)

Geef een reactie