IN DIT TIJDPERK VAN OVERGANG & CHAOS

Boven het Doornvlak
hangt een lage nevel
Het is het zand, dat
daar wordt opgedreven
door de westenwind
De laatste storm
smeet het tegen de ramen
Op het plaveisel
rond mijn hut drommen
nu bladeren samen
droog en gebogen
ratelend in groepen
om zich op drift te laten
roepen door de wind – Aan
groeien ze tot horden
van hun herkomst
ongewordenen, tijdperk
van overgang, toekomst
is ongewis, behalve
dat die elders
of anders is

Waar moet ik staan?
Welk standpunt
in te nemen in deze
chaos? Moet ik mij
klein maken of groot?
Ver zien of juist
de microscoop? Mij
buiten stellen of er in?
Verwildering is mijn lot
als ik geen stap zet
willekeurig welke
en mij daartoe dan
kan beperken
Willekeur dwingend
weet te maken, mij
af kan splitsen van
het vele, het weinige
kan nemen voor
het hele. Met blindheid
mij kan slaan om toch
te zien – alleen dat dat
de opdracht is weet ik
Het uitvoeren ervan
blijft, als de toekomst
ongewis –
Ik laat de stroom toe
en deins dan terug –

 

Beeld: Anselm Kiefer
Gedicht: Elly de Waard

Dit bericht is geplaatst in In het Halogeen. Bookmark de permalink.

2 Reacties op IN DIT TIJDPERK VAN OVERGANG & CHAOS

Toon Reacties (2)

Geef een reactie