MIJZELF INDACHTIG zag ik de wereld klein

De steden op aarde spreiden
in de nachten een tapijt van licht –
Mijn ogen zijn op het sneeuwen
in mijn glazen bol gericht.
Door lang vergeten namen
en de blinde vlekken van gezichten
ben ik omringd, tot ik plotseling
tijdens dit schrijden
door het dodenrijk, mijn nooit vergeten
honden aan mijn zijden vind.

De steden op aarde spreiden
in de nachten een tapijt van licht –
waarop de honden kunnen rusten
van hun hervonden plicht
mij te begeleiden.

 

Gedicht: Elly de Waard, ongepubliceerd

Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.

3 Reacties op MIJZELF INDACHTIG zag ik de wereld klein

Toon Reacties (3)

Geef een reactie