DE CAMPERT BALLADE

Campert is iemand die er altijd is
en is geweest, zo heb ik het idee,
hij hoort bij het vele van mijn leven.

Hoorbaar in als hij zijn proza leest
en je als publiek slap van het lachen ligt
(heerlijk is dat!) en zichtbaar in de stilte

van het in zijn gedichten lezen.
De eerste keer dat ik hem werkelijk
zag, was door het kleine ronde glas 

van een teevee, zo’n vijftig jaar geleden.
Het was een programma dat je niet graag
oversloeg, het stond hoog aangeschreven.

Hans Gomperts ondervroeg de groten
van de literatuur en enkele jongeren
en Remco zou de laatste van de serie 

zijn, maar laat die uitzending nu juist
de eerste worden die ooit werd geschrapt!
Vanwege wat toen aanstootgevend

werd geacht, de regels: ‘alles zoop en
naaide, heel Europa was één groot matras’
uit het gedicht Niet te geloven – dat

nu juist een voorbeeld van zijn onschuld gaf!
Uiteindelijk kwam de uitzending er toch
via een andere zuil, maar wat me

daar het meeste van is bijgebleven
is iets heel anders, een klein zinnetje
dat door de dichter op het laatste 

ogenblik er ingefrommeld was (direct
op camera!): Deborah Wolf, ik hou 
van je! waarbij hij keek als een stout kind

dat dit met zijn liefste afgesproken had
of zelfs met haar gewed    dat hij het
durven zou of mogelijk ook had zíj 

hem uitgedaagd, want dat is wat de liefde
doet, wat liefde is en ware het
dat ik in tongen van de mensen en

de engelen sprak maar ik had de liefde
niet, ik was een rammelende cymbaal!
En dit, de timing en het roekeloze, 

het speelse in wat toen een stijf en deftig
medium was, dat stal mijn hart, want voor
de echte dichters staat de liefde altijd

hoger aangeschreven.

 

 

Gedicht: Elly de Waard, ongepubliceerd 2018
Foto: Campert in 1963

Geplaatst in Algemeen | 10 Reacties

KONINKLIJKE EIK

Een jaar om snel te vergeten
verzuchtten de bomen
al begin augustus
en ze begonnen gedecideerd
blad af te stoten
Dat drukte maar op hun begroting
en water was schaars in die dagen

En vreemd, ik moest meteen denken
aan Koninklijke Olie
een mooi aandeel natuurlijk
en een eik van een bedrijf ook
maar dat het zijn eigen blad inkoopt
leek me opeens even gek
als voortijdig afstoten

En met zorg begon ik daarna
te denken aan de stress
die wel over eiken wil komen
als ze het gevoel krijgen
in hun groei te zullen falen –
Dan gaan ze immers investeren
in een overdaad van

projecten aan hun stam
waarvan gebleken is dat die
de staat van tak, bedrijfstak
nimmer zullen halen –

 

Schilderij: Dorian Hiethaar, Het lievelingsbos
Gedicht: Elly de Waard,  Proeven van moord

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

AFSCHEID VAN DE ZOMER

 

Een flauwe geur van cipressen
drijft vanuit de verte over het water
dat slechts beschaduwd wordt
door zwaluwen met zachtblauwe borst
over het oppervlak wegschietend
als bliksems miniature negatieven

Scherp licht waait binnen uit de diepe
voren in de wolken, het drogende
je ogen tot tranen brengende licht

Waar bomen nauwelijks zijn
moet je wel op de hachelijke
wolken vertrouwen

 

Beeld: Marijke Aveling, Till the next sunset
Gedicht: Elly de Waard, uit: In het Halogeen

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

GROOTS


 

In de wolken van de dag drijft, groots
de rust voorbij van een gestorven
hoofd. Of slaapt het? Nee, het is dood, want
op zijn snelle tocht ontbindt het tot
een vormeloze hoop. De wind is
oost, het wordt op zee begraven. In de
avond smeult de aarde, nevel
stijgt op waar vuur is ingezonken.
Traag breidt het zich uit naar steden, waar
het licht zich, als aan fronten, heeft

opgehoopt. Een trein, een kleine slang
of glimworm, draagt zijn lichtsegmenten
door de nacht. Vuurvliegen, door de gloed
van landingsbanen aangetrokken
dalen als stippen naar de lege
velden met machines af en op
de stille vloer van een verlaten
oceaan droomt het verkiezeld
organisme van de sprong, de val, naar
de twee helixen van het bestaan.

 

Gedicht 21 uit Een Wildernis van Verbindingen

Geplaatst in Algemeen | 10 Reacties

DIT

 

 

Je pad is zonnig
aan je voeten ligt
het gras gemaaid

Een straffe wind, niet
koud, waait je
in je gezicht

Het is nog vroeg
je doet je ogen
voor het lage schijnen dicht

En je staat stil
deze gewaarwordingen zijn
je al genoeg

 

Foto: Katharina Noord. Gronings landschap
Gedicht: Elly de Waard, In het halogeen

 

 

Geplaatst in Algemeen | 3 Reacties