THE MISSING MAN

800px-Missing_Man_Flyover_formation

EN QUATRE

Omhelzen zij en kussen
zich de nacht in, deze vier
wensend elkaar behouden
vaart, behouden vlucht

Gescheiden van elkaar en ver
toch samen want per paar
elk tweetal bij zich heeft
een hondendier

De dag de langste was van
het jaar, de nacht zal kort zijn
maar hierna steeds lengen

Van de geliefden, uitvliegend
in rust, keert morgen
een niet terug

Elly de Waard: De aarde, de aarde

Geplaatst in De aarde | 1 reactie

BRYAN FERRY

CkwypjuUYAET2V6

 

Van heimwee zingende mansirene, Adonis –
Naast hem draaft het paard van zijn muziek
Een rit waarop ik dadelijk instap
naar een ongerichte herinnering maar
zo compleet als enkel een gebied kan zijn
dat je getroffen door een toon, een geur, een stem
plotseling opnieuw betreedt en overziet

Het dient zich aan als het totaal
van een tijdperk waar je deel van uitmaakte
glanzend, divers, vitaal
en niets meer dan een haarscheur
die je hiervan scheidt – die gaandeweg
zich uitbreidt tot een scheur van pijn
omdat het zo nooit meer zal zijn

 

Ongepubliceerd (tweede versie)

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

OORLOG EN VREDE

IMG_1181

Heerlijk om omringd door snelle apparaten
een boek te lezen
uit het midden van de negentiende eeuw
over het begin van diezelfde eeuw:
Rusland en Napoleon in oorlog
Europa zat al in het hoofd
van de vooruitziende strateeg.

Maar lezend leven we mee met Rusland
toen en nu behorend tot Europa –
veel meer dan Turkije bijvoorbeeld –
dat wordt nog eens duidelijk
in dit magistrale boek
dat zonder twijfel Proust en zijn salons
tot voorbeeld was.

Heerlijk om twee eeuwen later
die paar duizend pagina’s te lezen
zodat ook je eigen tijd tot stilstand komt –

Ongepubliceerd

 

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

EGMOND AAN ZEE

13230112_1047952571968508_7127594113987366653_n

Winderig dorp, open naar zee
De laatste lichten van de Voorstraat
lopen uit in water

Golfjes van blauw steen, ingelegd
in de bestrating, lopen dood
in zand en vallen uit elkaar

Zand ligt tegen de gevels aan de boulevard
gestoven. De badgasten zijn weg
voor weer een jaar

Het is alsof het knipperend
reclameblauw steeds uitdooft
in het schuim en doffe zeegrauw

De wind jaagt op het plastic bekertje, het
stuitert over het trottoir, verdwijnt
ten slotte in een zijstraat

Ik huiver, zet mijn kraag op, draai
de autoramen dicht en start
de Cruiser – het is ook
voor mij laat

 

Foto: Saskia Boelsums
Gedicht: Elly de Waard

Geplaatst in In het Halogeen | 2 Reacties

13237841_1045507308879701_831440783452294224_n

Ik trok een hemd aan zo blauw
als de vroegste

ochtend; ik trok een broek
van zeeblauw water aan, de

fijnste coupe en werd gewaar
hoe lucht en water

aan mijn lichaam bloeiden
en voelde dat mijn

huis mijn beide voeten
was die moesten gaan

*

Foto: Saskia Boelsums, Sandvoort Gallery
Gedicht: Elly de Waard

Geplaatst in Eenzang Twee | 3 Reacties

13015696_1031243013639464_6525505595590883701_n

In de verte lopen de wolken op stelten
een regenboog ligt over de velden
vanuit de warme bruine mond van

bollenschuren uitgerold. Een kudde van
bussen draaft over de wegen, tot waar zich
een grazige parking vertoont. De lucht

wordt purper en een kleine pluim verlaat
driftig de kieuwen van een huisje, duinen
krullen er zich rond. Het hek is pas

geteerd, maar geuren van hyacinten
winnen, de naalden van sparren
pinnen ze in de verijlende hemel vast.

De wind scheert langs de onbehaarde wangen
van bomen tot hij hun op de grond toe afhangen
tot een geheimzinnig lispelen beweegt.

Er roept een uil, er is een nauwelijks zichtbaar
komen aan de gang; grint kraakt, van paden
waaien andere geuren aan. Eenheid van plaats

van tijd, van handeling, dat het daarom niet gaat,
maar om de eenheid van gevoel, die die bindt
wat er nog over is van dat klassieke doel.

 
Foto: Saskia Boelsums
Gedicht: Elly de Waard

 

 

Geplaatst in Strofen | Een reactie plaatsen

BRYAN

IMG_0341

Van heimwee zingende mansirene, Adonis –
naast hem draaft het paard van zijn muziek
Een rit waarop ik dadelijk instap
in een ongerichte herinnering, maar zo compleet
als enkel een gebied kan zijn dat je
getroffen door een toon, een geur, een stem
plotseling opnieuw betreedt en overziet –

Het dient zich aan als het totaal
van een tijdperk waar je deel van uitmaakte
glanzend, gelaagd, vitaal
en niets meer dan een haarscheur die je hiervan
scheidt -die gaandeweg zich uitbreidt
tot een scheur van pijn omdat je weet
dat het op die manier nooit meer zal zijn

d12a0fa0-125b-0131-1697-46ea4e231345-large

 

Ongepubliceerd

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie