ZIEN: STAAND EN LIGGEND

 

De boom is vergeeld tot en met zijn hout
het lot van zijn blad werd hem aangetrokken

De zon is gedaald tot onder zijn takken
zij schrok, werd rood en viel prompt uit haar vorm

De wolken bewegen zich diagonaal
in een schepping die haar patronen herhaalt

De stam en de takken een systeem van rivieren
wier loop door zandduinen wordt bepaald

De zon een rotsachtig, heet stuk woestijn
de stroom is de boom in zijn liggen gelijk

 

Beeld: Aerial, Queensland, Australia
Gedicht: Elly de Waard, Ongepubliceerd

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

ACHTTIENDE VISIE OP DE DROOM

 

En ‘s nachts, gevangen als altijd
in de hechtenis van mijn sterfelijkheid

vermaakt het eenzame bewustzijn zich
met spelen met de dagelijksheid

van wat het meemaakte of waarnam
trekt gebeurtenissen en figuren

uit elkaar en vormt er nieuwe van
steeds wevend aan verhalen

in het korte oponthoud dat de slaap
van mijn zintuigelijkheid het biedt

 

Beeld: Gabriele Viertel, uit de serie Dance Macabre
Gedicht: Elly de Waard, Ongepubliceerd

 

Geplaatst in Algemeen | 3 Reacties

WINTER IS HET, KERSTMIS SPOEDIG…

Winter is het, Kerstmis spoedig,
Onder het poetsen wordt geoefend
In het zingen door mijn moeder,
Donker is het dagelijks vroeger,
Koper blinkt, de kachel brandt.

In de koude hak ik hout.
Sterren schieten uit de schoorsteen,
Regenen wensen naar beneden
Waar standvastig en aanbeden
Venus op de dakpunt staat.

Binnen ruikt het naar gebak
Dat de oven heeft verlaten
En naar vlees dat wordt gebraden,
Voeten rennen door de kamers,
Stemmen wisselen kreten uit.

Winter is het, Kerstmis nadert,
Het huis in rust is en het ademt
Uit zijn schoorsteen witte rook.
De hemel is bestrooid met sterren,
Een pruik van sneeuw ligt op de dennen,
Men is thuis, er wordt gestookt.

 

Beeld, Elly de Waard, Vogelwater 11-12-17
Gedicht: Elly de Waard, Strofen

 

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

AAN IEMAND

 

Zo ging het jaren.
Ik kwam thuis en zoekend
tussen de stapels post
vond ik niets van jou.

Ook waar ik was, geen brief
of kaart, terwijl ik jou
wel schreef, met zelfs een vraag
opdat je antwoorden zou.

Ik schudde het van me af
maar ’s nachts komt het nog steeds
terug, je hurkt in dromen
op de achtergrond en houdt

de wacht bij je gemis.
Een luchtbel die in water
steeds ontsnapt aan wat
een onbekende voorraad is.

 

Beeld: Marijke Aveling, Winter is not so bad
Gedicht: Elly de Waard, Van cadmium lekken de bossen

 

Geplaatst in Van Cadmium Lekken de Bossen | 2 Reacties

EERSTE VORST

Alleen nu omgeven nog
door licht roesten de bossen

naast een rijzende zon
die de voor het eerst bevroren

velden, waar ze ze tussen de
takken en hun schaduwen door

aanraken kan, schoon strijkt
van rijp, beduimeling

van gras, als met een vinger
op een ruit van ijs en glas

en die met het overstijgen
van de bossen (spoedig

zullen nevels uit de kronen
oprijzen en verdampen)

steeds lagere weiden bereikt
ze ontdooiend tot

een intens en stralend groen
waaruit de herademing spreekt

het overleefd te hebben.
Het gele blad

van de ahorn is afgevallen
aangetast, alsof de pen

van de maker bij het
tekenen van de nerf

in inkt er op is uitgespat

 

 

Foto: eigen foto
Gedicht: Elly de Waard, Anderling

 

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties