VRAAG

GullPrints in sand

En, zul je altijd van me houden? –
Altijd. Strandlopertjes, ze slapen
Hoog in de lucht, de vleugels gestreken,
De pootjes tegen elkaar gerust.
Monumentaal als pyramiden liggen de
Duinen, van achter hun zijden
Bakkebaarden, hun zilveren oude
Herenhaar van helm, op zee gericht.
De klauwen van goedmoedige leeuwen
Zijn golven; in hun luie, parelmoeren

Glans van oliën drijft een Ajaxfles.
Met Sparta op zijn rug rent een atleet
Voorbij. Scherven van aardewerk en
Schelpen. De gekromde en doorsneden
Vierhoeken die meeuwen achterlaten
In het zand naast de profielzool van
De trimmer. Welke archeoloog zal
Over eeuwen welke raad weten
Met de misschien versteende prenten
Van hun voeten en na welke ramp?

Wildernis van verbindingen

Geplaatst in Een Wildernis van Verbindingen | 1 reactie

SÈTE – VALÉRY

ebcf9c1e12f5d240dc0d42162204243e

Cimetière marin: de scheepjes laveren
tussen de zerken door, een drukke
dodenstad aan zee. De grote
zeilen voorbij de kruisen

Onze vluchtige aandacht verblijft maar even
bij de doden. Aan het graf van de dichter
rust zij een wijle
met zijn woorden uit en mee

Van cadmium lekken de bossen

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

SIESTA

 

De wind die door het huis gaat
morrelt aan de deuren, ze open
maakt en in de kamer

waar het bed staat, zich breeduit
neerlaat op de glanzend eiken
vloer. De luiken kieren

en buiten is het heet
en zondoorstoofd. Een lichtvlek streept
een lint rondom haar blonde

hoofd. Het reiken naar elkaar
en open maken onder de koele rokken
van de wind

Van cadmium lekken de bossen

Geplaatst in Van Cadmium Lekken de Bossen | 1 reactie

GEDICHTEN IN HET DIGITALE TIJDPERK 2

IMG_0698

‘Gedichten moeten terug naar het handschrift waaruit zij ontstonden’, schreef ik hieronder. ‘Zo trekken zij het beeldende element hun eigen gebied (weer) binnen’.
In handschrift afgedrukt worden, bedoelde ik daarmee. Om zich te onderscheiden van de drukletter die vanuit alle visuele media als zand in onze ogen waait. En van het steeds sneller gesproken woord dat zich in zijn alomtegenwoordigheid heeft samengepakt tot een soort kosmische ruis.
Gedichten moeten trager, ze moeten stilstaan. Ik begrijp wel dat de nieuwe poëzie zich in lange prozateksten aan het zand en de motorische ruis van de huidige tijd wil conformeren, maar zelf lijkt mij dit een te weinig dwarse manier.
In mijn zoektocht naar het her-publiceren van mijn gedichten op een aan deze tijd aangepaste wijze zocht en zoek ik steeds naar beeld. Beeld dat onderschrijft, verandert of zelfs dwars op het gedicht staat. Het liefst heb ik daarbij dat beeld en tekst schuren. Dat er ruimte tussen zit, die de lezer kan invullen. En even genoeg hebbende van het ‘plaatje’ kwam ik terecht op het handschrift, dat immers in zichzelf al een tekening is.
Ik herinnerde mij toen dat de schilder Rob van Koningsbruggen, in zijn fundamentele periode ook iets dergelijks had gedaan vanuit de beeldende kunst, een onderzoek naar de beeldende middelen binnen het schilderen. Overigens doet hij dat nog steeds, maar nu veel meer in alleen de kleur.
Ik laat hier van hem een Breiwerk zien. Het is gemaakt door een breiwerk te tekenen met het woord en de letters van ‘breiwerk’. Ook breide hij echte breiwerken, die als schilderij werden opgehangen.

Beeld: Rob van Koningsbruggen, Breiwerk, fragment
Hieronder een indruk van het hele Breiwerk

IMG_0694

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

ROOD/HEET

GH96.23

Hij werkt de hele dag met vuur
en ’s avonds zit hij
in het donker, die woont
bij de derde vuilnishoop rechts

Hij sleept zich als vastgesmeed
aan een denkbeeldige ketting voort
Zijn ijzeren luiken zijn gesloten
en van een gloeiend duister rood

Gedicht: Van cadmium lekken de bossen
Schilderij: Rob van Koningsbruggen

Geplaatst in Van Cadmium Lekken de Bossen | 1 reactie

GEDICHTEN IN HET DIGITALE TIJDPERK

IMG_0688

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

ARGELOOS DE AREN

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Te onontwikkeld in het slinkse
argeloos de aren, gouden halmen
van zonovergoten helm

het witte zand is haast van linnen

Van cadmium lekken de bossen

Geplaatst in Van Cadmium Lekken de Bossen | 1 reactie