ANALOGIE VAN EEN HERINNERING

13124841_1040422726054826_8397405416469893700_n

Het is geen goud dat in het blauw
van je ogen ligt, het is karmijn

de kleur van een oude, zware
wijn, gemorst in water en onopgelost

en die altijd in druppels zal
blijven zijn. – Je wendde

je ogen van mij af en liet ze
zwerven over het water van

de gracht, terwijl je nadacht –
o een koele wind

stak in die ogen op
en bij de herinnering krimp

ik nog ineen

*

Foto: Saskia Boelsums
Gedicht: Elly de Waard

Geplaatst in Eenzang | 1 reactie

NAGEKOMEN 4 MEI GEDICHT

rouwbloemen-contact

De witte rozen in de kransen
waarmee de doden op vier mei
worden herdacht, krijgen de tijd
te spreken in de twee minuten stilte
die het land in acht neemt

In de coulissen van hun dicht
opeen gevouwen, ongerepte
bloemblad opent zich het labyrint
van hun ontbloeiing met terug
werkende kracht tot aan hun knop

om te benadrukken dat het daar afbrak

Ongepubliceerd

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

ALS CASSANDRA?

13015649_1027032987393800_7789434105859180253_n

Wie is er geen Cassandra in een tijd
waarin je zonder visionair te zijn
kunt zien dat Troje zal gaan branden?

Aan rafelranden van de stad en in
de buitenwijken smeult het al –
luister, het is de wind niet, blijf niet doof

en blind, het zijn miljoenen naderende
voeten, aanschuifelend tot een storm
die weinig overeind zal laten staan

Berg je nu het nog kan, want wie gesteld
is boven ons is machteloos en arrogant
en zal alleen zichzelf trachten te redden

*

Foto: Weerribben van Saskia Boelsums
Gedicht: Ongepubliceerd van Elly de Waard

Geplaatst in Algemeen | 3 Reacties

HET GESCHORSTE LICHT

13000094_1025370130893419_2024406992189660604_n

Het geschorste licht
wild en onsterfelijk
onder het gevaarte
van het water uitgekomen
legt zich neer
op de net drooggevallen grond

Ach, zeewier, wat nu –
wij hebben de mond
nog vol van u, maar zo gezond
schijnt gij ons thans
ook niet meer

*

Foto: Saskia Boelsums
Gedicht: Elly de Waard

Geplaatst in In het Halogeen | 3 Reacties

DE WASSENAARSE SLAG

10660115_992984900798609_9147279466786278441_n

De lippen van het water spitsen zich
verlangend naar de avond boven zich
zij rollen terug, zoenen de lucht
waarvan het strakgetrokken caramel
gesmolten is en in de einder zakt.
Een donkerblauw welft zich in hogere
positie en wint veld.

Het water ketst een amberkleurig licht
en plooit het, vouwt het, lispelend in zichzelf
verdiept, verliefd op het schommelen van zijn golven.
De nacht valt over het in zee gedolven
graf waarin een eerste ster zich legt.
Zo is het water als de dagen zacht zijn
rond Sint Maarten.

*

De eerste vijf woorden van dit gedicht zijn van J.H. Leopold

Foto: Saskia Boelsums
Gedicht: Elly de Waard

Geplaatst in Luwte | 3 Reacties