IN HET POEZIE MUSEUM

 

Hier een wand van de zaal die ik toegewezen kreeg in het Poëzie Museum en waar zes gedichten van mij hangen. Gewoon, in de lucht! Niet in elke lucht echter, want dit museum heeft een fysieke plaats in de wereld, namelijk daar waar al meer musea staan: het Museumplein in Amsterdam. Om het museum te bezoeken kun je je neervlijen op het gras van dit plein en via een (voorlopig) gratis app op je I-Phone treedt je dan binnen.

Het museum telt tien zalen, die eerlijk zijn verdeeld naar historie en hedendaagse tijd, vrouwen en mannen. De curator is de dichter Anna Enquist.
De dichters zijn Ida Gerhardt, Annie M.G. Schmidt, Gerrit Kouwenaar, Elly de Waard, Neeltje Maria Min, Leonard Nolens, Eva Gerlach, Menno Wigman, Alfred Schaffer en René Puthaar.
Het museum is dag en nacht geopend en het is zeer rolstoelvriendelijk.
Ook na nachtelijk cafébezoek is hier nog van poëzie te genieten!
De digitale aard van het gebouw maakt het mogelijk dat de gedichten fantasierijk kunnen worden gepresenteerd. Ze zien er dus allemaal anders uit.

Hier onder een foto waarop je ook de rug van een gedicht kunt bekijken!

 
Initiatief en design zijn van: international silence (Twan Janssen en Johannes Verwoerd)

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

BLUEBELLS, SCILLA’S, SNEEUWROEM

 

O niet te wachten
op wat nog komt

maar in zijn oneindigheid
te putten uit

wat er is –
in de geheugenloze

dagen, gevuld
met blauwe plassen van

bloemen in de
valleien langs de paden

en het gedachteloze
volgen van

waar de voet
ons voert

 

Elly de Waard: Eenzang

Geplaatst in Algemeen, Eenzang | 1 reactie

DE BLOUSE EN HET LIJF

 

Hoe je lijf
in de prachtige
stof van die blouse
lag als een delicate
vrucht die ik
aan het pellen was.
Zo stevig in
haar zijden schil,

zo stijf en toch
zo glad en zo
meegaand, meegevend.
Hoe verfijnd
moet van de vrucht
die in een schil
van zij zit wel
het vlees niet zijn?

 

Beeld: Gabriele Viertel, Naakt op sofa
Gedicht: Elly de Waard, Onvoltooiing

 

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

IT TAKES TWO TO TANGO

 

Zo ver ben je terwijl je naast me zit.
Je wijkt tot in jezelf,  je bent er niet.
Je mond, die toegang geeft tot je gezicht
ontkent in zwijgen zijn ontvankelijkheid –
hoe diep geworteld ligt behoedzaamheid?

Verlangen spiest zich aan je lieflijkheid
zich wettend aan je zwichtende genegenheid  –
o die verscholen bloeien zijn de beste,
niet die zich koesteren in de drukte van een weg
maar die de zeewind heimelijk over hun verborgen vruchten laten gaan.

 

Beeld: Gabriele Viertel, Secret Tango
Gedicht: Elly de Waard, Furie

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

14 MAART INTERNATIONALE PI-DAG (3 – 14)

DE TRINITEIT VAN PI

Nooit komt het getal dat pi aanduidt –
drie komma één, vier, één
en een etcetera tot in het oneindige –
aan bij het volgende, de vier

Achter het leesteken slingeren
al sinds het ontstaan van het heelal
de decimalen zich de ruimte in –
lichtende staart van een komeet

die tijd en werelden ontsteekt
in een opeenvolging zonder patroon
of zich herhalen. Processen in
de evolutie doen dit na

in zelfgelijkend groeien, zich
vermenigvuldigen of voortplanten
zo cyclisch wordend in fractalen –
Omtrek is alles, vorm en grens

die nooit vaststaat doordat de maat
steeds op de plaats blijvend voortgaat
Dat maakt dit ruimtelijk getal
tot transcendent

 

Elly de Waard, uit: In die tijd die

Geplaatst in Algemeen, In die tijd die | 1 reactie

ANADYOMENE

 

 

Zo mooi, zoals haar naakte
Lichaam door de branding springt,
De borsten hoog, de armen
In het verlengde van haar rug
Geheven. Ik zie onder haar
Huid als nooit ontwikkelde
Vleugels die zich willen uit-
Slaan haar schouderbladen zich
Driftig bewegen. Een on-
Verminkte Venus is zij,

Levend uit het gemarmerd
Schuim herrezen. Ah, lieflijk
Zoals haar zachtheid de
Gespierde golven weerstaat! Haar
Handen houdt ze voor de holten
Met het stugge haar. Voor haar
Knielen de rotsen, rustend
Tegen elkaar en bieden ze
De door een meester geslepen
Vormen van hun ruggen

Aan. Voor hun sculptuur had
De polijster van het getij zijn
Eeuwen nodig, maar de natuur
Heeft haar volmaakt gemaakt
In nog geen eenendertig jaar.

***

Foto: Gabriele Viertel
Gedicht: Elly de Waard, Een Wildernis van Verbindingen
Vertaling: Helena Van Driessche

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

NACHTBLAUW

 

 

Samengeklonterd in de duisternis
tot kleine brokken kleur gestold
verborgen tussen kluiten zwarte grond

Breekt zich onmerkbaar los
Nog vormeloos concentraat
ontfutseld aan een overdaad

van grofte, vecht zich
naar een eigen staat, volgend
verfijning ingeschapen

 

Uit: In Die Tijd Die

 

 

Geplaatst in Algemeen, In die tijd die | 2 Reacties