En waar de wapenzusters..

En waar de wapenzusters rondgaan
het terrein verkennend
trof ik wonderpioenen aan
die mij omstrengelden

mijn ogen streelden de verliefde
bloemen die een heel veld
vol wiegden en stoeiden
in de luwe wind, wij waren als

huwenden en zie, ook zij
die ik als mijn eigen
wonder zag, kon lachen, want

mijn wapens lagen in het gras
en ik had gezegd: ik wil
je altijd kennen

1998, Anderling

Ik dank iedereen die ons een felicitatie stuurde voor de dag van gisteren. De mooiste plaats ik hierbij. Hij is natuurlijk afkomstig van de ontwerpster van deze site, Marise Knegtmans.

Geplaatst in Anderling | 1 reactie

OP JOU

Morgen, 30 juni 2011, is het tien jaar geleden dat ik mij voor het eerst van mijn leven verloofde. Sindsdien ben ik ook nog getrouwd, maar dat is nog geen tien jaar geleden. De verloving is het jubileum dat ik vandaag wil vieren met een ode.

Als uitgebloeide grassen
is je haar, zo bleekblond
en je ogen zijn het blauw
van slangekruid of ossetong –
die haal ik altijd door elkaar

Je bloes de bloei van dovenetel
en je rok: het vroeg kleurende
beukeblad; je jekje heel
zachtgrijs als duindoorntak
en jij kunt even stekelig

zijn! Je hoort hier thuis
net als de vrouwenmantel
in je veldboeket, die alle
stekeligheid met liefde
weer bedekt; je stapt zo

passend, kiezend, plukkend
naast mij voort, in dit, mijn kale
duinterrein en bos, je hoort
hier helemaal bij mij, niets
dat hier is misstaat je –

2005, Proeven van moord

Geplaatst in Proeven van Moord | 3 Reacties

STAD AAN ZEE

 

Een trui vliegt door de lucht,
de puddingkleurige namiddaglucht,
een gele trui en uitgedaan
omdat hij warm is en te lang

gedragen. Hij drijft op golven
van de zee en zinkt met de
zonsondergang mee, de stad baadt
naaktgeschouderd in het stralen.

De straten trekken mouwen aan
van licht, op pleinen knopen zij
hun hemden dicht met parelmoeren
knopen van lantaarns aan palen.

Hemd, wit en onberispelijk,
van nieuwheid kraakt en knispert het;
stemmen zo dun als cellofaan
zingen van liefde en uitgaan en

nieuws klinkt op in alle talen.
Het oosten draagt de smoking
van het westen aan, het is vrijdag en
een week van werken of nietsnutten

is gedaan, maar voor ons
ligt het weekend open.

Strofen

Geplaatst in Strofen | 2 Reacties

IK KAN HET NIET, KAN HET

Ik kan het niet, kan het
niet aan, niet nu al, het is te

kort geleden dat ik
door die hel moest gaan. Zij

keek mij zwijgend aan, stond
op, liep naar de kraan

waar zij haar handen waste
en kwam terug naar waar ik

op haar wachtte, knielde
naast me en begon

nog altijd zwijgend, maar zonder
mij aan te zien

aan het ontgespen
van mijn riem

1992, Eenzang

Geplaatst in Eenzang | 2 Reacties

CYCLISCH I

De horloges liggen
met hun platte achterhoofd
op tafel, blik omhoog en malen

uit het glijden van de wolken
stukken tijdstotalen morzelfijn
tot op seconden

die wij, zandlopers en kale
armoedzaaiers, rapen
en uitdragen of verstrooien

over de tijdverslaafde
aarde. Stof zijn de seconden
tijdsatomen – na hun werk

na hun gebeurd zijn
dwarrelen zij weer terug
in wolken, opgaand in het tijdeloze

glijden langs de oneindigheid –
Tot de kleine glazen molens
ze weer laden tot seconden –

Geplaatst in Proeven van Moord | 2 Reacties

DE ZEE LEEST…

Geplaatst in Ongepubliceerd | 4 Reacties

PORTRET VAN EEN DICHTER M/V

Vanaf donderdag 9 juni draait de film Black Butterflies over het leven van de dichter Ingrid Jonker in Bergen NH. Met een wereldrol van Carice van Houten als Ingrid. Het gedicht dat ik voor Jonker schreef is te vinden op dit blog (29 maart jl).
Hieronder een geschreven portret van een dichter die ook Ingrid Jonker zou kunnen zijn.

Wonderlijk, intens ogend wezen
dat er gewend uitziet
op een ver-affe manier
naar iets al te nabij’s
te kijken en het te vrezen

en onder zijn oppervlakte
zit paniek, een licht
te verstorene, die voelbaar wordt
en opspeelt al bij het geluid
van sussende woorden

2002, Van cadmium lekken de bossen

<

Geplaatst in Van Cadmium Lekken de Bossen | 1 reactie