HET ROERLOOS VALLEN

BLUE RIDGE PARKWAY

En alle adem van de wind
wordt ingehouden, om de verten
aan te blazen, glazen
heuvels in een steeds anders
doorschijnend, donker wordend
melk van blauw

Geplaatst in Proeven van Moord | 1 reactie

VRIENDIN van MARINA TSVETAJEVA

dichter_marina_tsvetajeva_verhangt_zichzelf

Hoe vrolijk onze mantels glinsterden –
Kristal van sneeuw op donker bont.
Wij zochten op de kerstmarkt linten in
De felste kleur die er bestond.

Hoe ik mij toen heb overeten aan
Die roze wafels – zes of meer!
Hoe ieder paard mij kon vertederen –
Als het rossig was – te uwer eer.

Hoe rosse kielen ons het schamelste
Nog aanprezen als God weet wat,
Hoe ’t vrouwvolk naar de mooie dametjes
Uit Moskou dom te staren zat.

Hoe wij, toen allen zich verwijderden,
Verzeilden in de kathedraal.
Hoe u bleef kijken naar de Heilige
Maria – langer dan normaal.

Hoe goedertieren en hoe uitgeput
Haar ogen waren, nu gekooid
In een omlijsting uit de pruikentijd
Met ronde amortjes getooid.

Hoe u ‘ik wil haar hebben’ fluisterde,
Uw hand bevrijdend uit mijn hand:
U stak behoedzaam bij haar duistere
Gelaat een gele kaars in brand.

– O hand, ring van opaal, o wereldse
Gebaren! O fatale vrouw! –
Hoe ik u zei dat ik haar beeltenis
Vannacht nog voor u stelen zou.

Hoe wij bij klokgelui en avondval
Het zusterhuis – daar sliepen wij –
Bestormden als een troep soldaten, als
een kind dat jarig is zo blij.

Hoe ik u zwoer: mij zou de ouderdom
Verfraaien, en ik morste zout,
Hoe ik drie keer – u was er rouwig om! –
de hartenheer trok – vast een fout.

Hoe u mijn hoofd, elk lokje strelende,
Tegen u aanklemde die nacht,
Hoe uw emaillen broche mijn spelende
Lippen ineens verkoeling bracht.

Hoe ik een warme wang, al slaperig
Tegen uw smalle vingers hield,
Hoe u mij jochie noemde, plagerig,
En hoe dat jochie u beviel…

december 1914, Marina Tsvetajeva

Het gedicht is afkomstig uit het zojuist bij Van Oorschot verschenen bundeltje Ode aan de voetganger, waarin ook vertalingen zijn opgenomen van Anna Achmatova en Vladimir Majakofski. Volgens de aantekeningen van samensteller Kees Verheul is het ‘gebaseerd op de lesbische relatie met een zeven jaar oudere dichteres, Sofia Parnok, die Tsvetajeva aanging kort na haar huwelijk als negentienjarig met de nog iets jongere Sergej Efron.’
Vertaling Anne Stoffel

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

EN QUATRE (voor Daan)

287265744_4463c94e1e

Vorig jaar om deze tijd, de 21ste om precies te zijn, overleed een goede vriend, de man van een dierbare oude vriend. Op zijn laatste avond zaten wij via de telefoon bij elkaar, ‘en quatre’ zoals hij het noemde, heel intiem, terwijl er toch een heel land tussen ons lag. Ik plaats dit gedicht ter memorie.

Omhelzen zij en kussen
zich de nacht in deze vier
wensend elkaar behouden
vaart, behouden vlucht
Gescheiden van elkaar en ver
toch samen, want per paar
elk tweetal bij zich heeft
een hondendier

De dag de langste was van
het jaar, de nacht zal kort zijn
maar hierna steeds lengen
Van de geliefden, uitvliegend
in rust, keert morgen
één niet terug

I.m. Pieter
Uit: De aarde, de aarde

Geplaatst in De aarde | 2 Reacties

GEBRANDSCHILDERD

armando_30.10.87

Gebrandschilderd de vleugels
poederachtig oppervlak
rond de vensters van licht

Futuristische jager
snel als een schaduw
voor radar onzichtbaar

Pijlvormig lichaam
gestuwd door een karteling
bij luchtwerveling onmisbaar

Kan hangen in zijn vlucht
door een vleugelset extra
aan de zijden uitklapbaar

Staat nu al een tijdje weer
stil in het zonlicht, draagt
twee antennes op zijn cockpit

Ongepubliceerd
Beeld: Armando

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

‘Tot mos onze lippen had bedekt / en verborgen onze namen’

BLgGM6cCUAAbwpm.jpg-large

De wolken maken het landschap voller,
zij rusten zwaar.
Ik hoor het graven van de mollen,
fluwelen bies van mos zoomt stenen aan elkaar.

Nu kostte het mij zo’n moeite om mij op te richten
van de grond waarop ik lag
als een schaduw die zich los moet maken
op een bewolkte dag.

Het gedicht komt uit mijn bundel Afstand
De titel komt uit een door mij vertaald gedicht van Emily Dickinson

Geplaatst in Afstand | 1 reactie