TWEE VLIEGEN IN ÉÉN PENNEKLAP

IMG_0385

Nu iedereen kan drukken,
niemand meer kan schrijven
en als er iets geschreven wordt
er beeld bij moet omdat tekst alleen
het niet meer doet –

is de tijd daar dat de dichter
terugkeert naar het handschrift

ongepubliceerd
Onderdeel van de serie Gedichten in het Digitale Tijdperk

Geplaatst in Ongepubliceerd | 2 Reacties

LIEVER BRIEVEN van JUDITH HERZBERG gelezen

Judith-Herzberg-Liever-brieven

Ik heb net de nieuwe bundel van Judith Herzberg gelezen. Mooie schone poëzie. Zoals je niet veel meer tegenkomt. Zonder enige overbodigheid van woorden en opsmuk. Een genoegen om te lezen.
Lichte, heldere gedachten, humoristisch ook. En af en toe nog ingewikkeld genoeg, van een Van Geelse verknooptheid soms.
Ook een dichter(es) die nog verstand heeft van ritme en op zijn tijd rijm op een zinvolle manier weet toe te passen. Waarmee op onnadrukkelijke wijze verbanden in de regels worden aangetrokken.
Ik verlangde er geheel vanzelfsprekend naar om alles nog een keer te lezen. Gebeurt me haast nooit.

TARGET

Er is verwarring over woorden:
mensheid en menselijkheid
waar het om misdaad gaat, begaan.
Waarom niet: misdaad tegen mensen
of tegen één. De termen slaan,
windgolven tegen wering, stuk.
Zoals atrocities ook als begrip
meteen uiteen spat.

Dat wat ons hoofd niet in wil,
of even maar, en graag verlaat,
wordt opgeslagen in ontheemde taal
in laden die geen laden zijn
in virtueel archief. Wij nemen het,
wij sussen ons. Dat wat slapeloos
zou moeten maken ons laat slapen
nemen wij voor lief.

Judith Herzberg
Liever brieven, De Harmonie

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

DUNNENDE SCHADUW VAN OKTOBER

Faema

Dunnende schaduw van oktober

in de bomen of de stad
een overdaad aan

luchtigs had. Ik haast mij
langs de band van haar

trottoir, waar het blad
zich al verzameld heeft, tot

waar die afbuigt naar
de ruimte van een plein

en ik een brasserie in ga –
mijn koffie schuimt

in gouden randen en dampt
zijn geuren, ik zie

mijzelf in de weerspiegeling
van het glanzend

apparaat verkleuren
als de stoom van nieuwe espresso

mijn gezicht beslaat
dat onophoudelijk bijna

op de ingang is gericht
– weldra

zullen glazen deuren
haar immers

binnensluizen uit
de straat! Weldra zal haar

aanwezigheid de hele
ruimte vullen en

opbeuren!

Uit:Eenzang

Geplaatst in Eenzang | 1 reactie

HERFST EN LANGZAAM VERSTOFT

IMG_0020

Herfst en langzaam verstoft
elk glanzen, lucht ruikt
naar kolenvuur en vocht

de wanhoop van er niet in slagen
wat je je voorneemt te behalen
rook van dat smeulen
stijgt in je binnenste op

Uit: Anderling

Geplaatst in Anderling | 1 reactie

Brief Gerard Reve over de Anna Bijns Prijs

Brief Gerard Reve over de Anna Bijns Prijs,

Vanmiddag terug gevonden. Zoekend op zolder in dat deel van mijn geschiedenis dat niet digitaal is maar ligt opgeslagen onder de hanenbalken van het dak, de schedel van mijn huis, zo echt dat het met stof en spinnerag is bedekt. De brief die Gerard Reve mij schreef vlak na het door ons van het Anna Bijns bestuur gehouden Vrouwen Boekenbal in het Concertgebouw van Amsterdam (februari 1986), dat een groot succes was geweest. Hij draagt in deze brief allerlei argumenten aan waarom hij, als man, bij uitstek de geschikte persoon zou kunnen zijn om deze prijs voor ‘de Vrouwelijke Stem in de literatuur’ in ontvangst te nemen. Wij hadden toch immers ook de mogelijkheid open gelaten dat de prijs een keer naar een man zou kunnen gaan?
Het is een prachtig en geestig stuk tekst, je hoort bij het lezen Reve’s stem er bijna bij.

Geplaatst in Algemeen | 8 Reacties