Hoe dun…

Hoe dun de leuning van de rede is
Onmetelijke ruimte de verbeelding is…

Uit: Furie

 

Geplaatst in Furie | 2 Reacties

JANUARI van Chr. J. VAN GEEL

Januari wees nu koud
vries de knoppen in het hout
hennep zal niet bloeien
laat een spijker gloeien
laat de lampjes branden
wrijf es in je handen
stook de kachel nog es op
ik zit naakt zonder hansop
want ik word gewassen
ijs vaart in de plassen
ijs vaart door de wereld heen
roze in de zon van steen
Januá-ri!

Titel: Kinderrijm
Tekening: Chr. J. van Geel, collectie Stichting Chr.J. Van Geel

Geplaatst in Algemeen | 3 Reacties

Eens iets heel anders: Nijhoff

Wie volgt er niet de indrukwekkende serie Frozen Planet van de BBC? Er zaten deze week opnamen in van de keizerpinguinparen die elkaar na een half jaar van moeiten en ontberingen weer terugvonden. Het weerzien was van een ongekende schoonheid, zowel door het uitgedrukte gevoel, als door de fysieke pracht van de dieren zelf. Mij kwamen daarbij de volgende onsterfelijke regels van Nijhoff in gedachten:

Zij (…) nijgen naar elkaar en kussen,
geenszins om liefde, maar om de sublieme
momenten en het sentiment daartussen.

De regels komen uit Nijhoffs gedicht Het tuinfeest.
Nijhoff is een van de grootste Nederlandse dichters uit de twintigste eeuw.

Geplaatst in Algemeen | 4 Reacties

OVER DE OORSPRONG VAN POEZIE

Verbazing over hoe intens
deze processen kunnen zijn zonder geluid te maken.
Water dat zich beslaat – zwetende fles!
De mijne zoeken zich in woorden kwijt te raken –
klinkend condens.

Uit: Furie

Geplaatst in Furie | 2 Reacties

DE VROLIJKE OORLOG

Mijn liefste wil bij mij niet
wonen, mijn liefste wil niet
zijn met mij. Een treintje van
liguster tuft door tuinen
en in weerspiegeling zwieren als
wissers wilgetakken over
de ruiten van auto’s die ook zelf
stilstaan. Voor het raam
strijk ik mijn dichtershemd van
zij. Mijn liefste wil niet zijn

bij mij. Badkamers, binnensten
van huizen. Onder water geef
ik mij over aan het piano-
gerucht van buren en het
murmelen van de buizen.
Haar gezicht is gesluierd
met haar als met wolken, met
fladderend strooisel van ogen,
stuifmeel van sterren, vrolijke
oorlog. Het is Nieuwjaar.

Uit: Wildernis van verbindingen, gedicht 11

Geplaatst in Een Wildernis van Verbindingen | 1 reactie