OVER DE BOOMGRENS


Toen het nog herfst was
plukte ik het blad
om de wind te helpen
ik plukte de bomen

Nu hark ik onder
een noorderzon, hark ik
tot aan de horizon
het boomloze ijs
is dik bestoven
het blad dat hier ligt
heb ik meegenomen

2011, ongepubliceerd

Erfgoed, digitale print: IJber
zie ook: www.ijber.nl

Geplaatst in Ongepubliceerd | 4 Reacties

EN AF EN TOE


En af en toe een druppel valt
door het dichte bladerdak
van de glycine

o koffie, opgeschonken ooit
door Nijhoffs vrouw
onsterfelijk dat ogenblik

onder het niet genoemde blauw
van trossen bloemen door
een tuimelraam, het stilstaan in

de keuken, zij en ik

2004, De hemel van Toulouse


beeld: Huib Suurmond
zie ook: www.huibsuurmond.nl

Geplaatst in De hemel van Toulouse | 3 Reacties

Hebben dromen een bron?

Hebben dromen een bron?
Nee, zij stromen voorbij
hun gang is een cirkeling
ingekeerde vloeiingskring
soms doen zij pleisterplaatsen aan
spreiden zich uit en laten
zich lezen, zich ondergaan

Een god ben ik van hun
zelfstandige schepping, zich
los van mij vormend naar
onbekende bewetting

een hulpeloze god
zijn schepping vliegt hem aan

2002, Van cadmium lekken de bossen

Foto: Deborah Campert

Geplaatst in Van Cadmium Lekken de Bossen | 1 reactie

ZON IN EEN LEGE KAMER

Vilhelm Hammershoi (Kopenhagen 1864-1916). Een prachtige schilder. Het werk van fotografe Frederique Masselink (zie elders en overal op deze site) is aan hem verwant. Toch hierbij een still uit de video ‘Sun in an empty room, naar Vilhem Hammershoi'(2006), van de Haagse kunstenaar Oswald Berends.

De dagen verdiept in stille
conversaties op papier –

met branie en toch zacht
De nachten, als de honden niet

blaften, verdreven in verlangen
naar wat ver van hier

eraan moest komen, uit het strooisel
en de ondiepten van dromen

waar die ene, soms verschijnende, ooit
verschenene, steeds weer ademloos

in werd gewacht

1992, Eenzang

Ik bedenk mij nu, dat er nog een raakvlak is tussen de afbeelding en het gedicht. Heeft de video een analogie naar de schilder Vilhelm Hammershoi, in de laatste drie regels van het gedicht zit een verwijzing naar J.H. Leopold.

Geplaatst in Eenzang | 5 Reacties

‘Massale droefheid verbroedert’

‘Massale droefheid verboedert / dat is het enige goede eraan’ schreef ik in een hier al eerder geplaatst gedicht naar aanleiding van de vliegramp bij Tripoli. Wat valt er te zeggen over rampen? Er is hooguit in mee te leven. En misschien kan een gedicht een moment van bezinning aanreiken.
Het volgende gedicht is geschreven in 1992 en staat stil bij het schrille contrast tussen onze eigen luxe en de ons en passant aangereikte gruwelen uit verre gebieden.
Intussen is het 2011 en zijn de gruwelen heel dichtbij gekomen.

 

De avondlijke steden
aan de horizon, waar hele
sterrenstelsels zich
onder de donkerende hemel
die met wolken is bedekt
op de aarde hebben
neergelegd. Het Roergebied.
Een in de regen uitgelopen
goud van autolichten
glijdt de heuvel af.
Door het rookkleurig glas
een zicht op bomen.

Wachtende limousines. Boven
het stationaire lopen
van hun zachte motoren
voor het hek dat elektronisch
open gaat zijn uit de radio
geknepen stemmen uit verre
streken te horen, die van
nooit eerder vernomen
wreedheden en moorden
spreken

1992, Eenzang

 

Geplaatst in Eenzang | 3 Reacties