Een nieuwe Wimbledonkampioen

Twaalf uur – het is noen. Fazanten wedijveren
met het gelui van de abdij op afstand.
Later, in voller middag is het stil
op duiven na die met hun zware lichaam ritselen in groen.

Soms hinderen stemmen niet, als ze maar ver genoeg zijn
en voorbij gaan, opgenomen in een algemeen verschiet
dat nu het later wordt meer ruimte laat aan vroeger.

Terwijl de zon daalt en het ruisen van de sparren aanzwelt
hoor ik het slaan van tennisballen, vol geraakt,
op het bemoste gravelveld.

1979 Luwte

Geplaatst in Luwte | 1 reactie

En waar de wapenzusters..

En waar de wapenzusters rondgaan
het terrein verkennend
trof ik wonderpioenen aan
die mij omstrengelden

mijn ogen streelden de verliefde
bloemen die een heel veld
vol wiegden en stoeiden
in de luwe wind, wij waren als

huwenden en zie, ook zij
die ik als mijn eigen
wonder zag, kon lachen, want

mijn wapens lagen in het gras
en ik had gezegd: ik wil
je altijd kennen

1998, Anderling

Ik dank iedereen die ons een felicitatie stuurde voor de dag van gisteren. De mooiste plaats ik hierbij. Hij is natuurlijk afkomstig van de ontwerpster van deze site, Marise Knegtmans.

Geplaatst in Anderling | 1 reactie

OP JOU

Morgen, 30 juni 2011, is het tien jaar geleden dat ik mij voor het eerst van mijn leven verloofde. Sindsdien ben ik ook nog getrouwd, maar dat is nog geen tien jaar geleden. De verloving is het jubileum dat ik vandaag wil vieren met een ode.

Als uitgebloeide grassen
is je haar, zo bleekblond
en je ogen zijn het blauw
van slangekruid of ossetong –
die haal ik altijd door elkaar

Je bloes de bloei van dovenetel
en je rok: het vroeg kleurende
beukeblad; je jekje heel
zachtgrijs als duindoorntak
en jij kunt even stekelig

zijn! Je hoort hier thuis
net als de vrouwenmantel
in je veldboeket, die alle
stekeligheid met liefde
weer bedekt; je stapt zo

passend, kiezend, plukkend
naast mij voort, in dit, mijn kale
duinterrein en bos, je hoort
hier helemaal bij mij, niets
dat hier is misstaat je –

2005, Proeven van moord

Geplaatst in Proeven van Moord | 3 Reacties

STAD AAN ZEE

 

Een trui vliegt door de lucht,
de puddingkleurige namiddaglucht,
een gele trui en uitgedaan
omdat hij warm is en te lang

gedragen. Hij drijft op golven
van de zee en zinkt met de
zonsondergang mee, de stad baadt
naaktgeschouderd in het stralen.

De straten trekken mouwen aan
van licht, op pleinen knopen zij
hun hemden dicht met parelmoeren
knopen van lantaarns aan palen.

Hemd, wit en onberispelijk,
van nieuwheid kraakt en knispert het;
stemmen zo dun als cellofaan
zingen van liefde en uitgaan en

nieuws klinkt op in alle talen.
Het oosten draagt de smoking
van het westen aan, het is vrijdag en
een week van werken of nietsnutten

is gedaan, maar voor ons
ligt het weekend open.

Strofen

Geplaatst in Strofen | 2 Reacties

IK KAN HET NIET, KAN HET

Ik kan het niet, kan het
niet aan, niet nu al, het is te

kort geleden dat ik
door die hel moest gaan. Zij

keek mij zwijgend aan, stond
op, liep naar de kraan

waar zij haar handen waste
en kwam terug naar waar ik

op haar wachtte, knielde
naast me en begon

nog altijd zwijgend, maar zonder
mij aan te zien

aan het ontgespen
van mijn riem

1992, Eenzang

Geplaatst in Eenzang | 2 Reacties