{"id":22798,"date":"2013-05-16T14:23:36","date_gmt":"2013-05-16T13:23:36","guid":{"rendered":"http:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/?p=22798"},"modified":"2016-08-04T15:31:58","modified_gmt":"2016-08-04T14:31:58","slug":"the-love-song-of-j-alfred-prufrock","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/?p=22798","title":{"rendered":"THE LOVE SONG OF J. ALFRED PRUFROCK"},"content":{"rendered":"<p>Ik ga nog even door met mijn vertalingen van de eerste grote moderne dichter van de Twintigste Eeuw, T.S. Eliot. Er is zoveel over zijn werk te zeggen. Neem nu bijvoorbeeld zijn beeldspraak. Ik meen dat het beeld dat hij in regel drie van dit gedicht gebruikt om een avondhemel aan te duiden nog steeds onovertroffen is: &#8216;When the evening is spread out against the sky \/ like a patient etherised upon a table.&#8217; Een ongelooflijke sprong! In de context van zijn tijd vermoedelijk wel kleiner dan in de onze. Wij kennen namelijk voor de narcose de etherkap niet meer. Als kleuter in de jaren veertig in het ziekenhuis, heb ik er nog wel een op gehad. En <em>ether<\/em> of in het Grieks <em>aith\u00e8r<\/em>, was de klassieke benaming van lucht of hemel. <em>To etherise<\/em> is in het Engels niet echt een woord meer, maar <em>etheriseren<\/em> hebben wij in het Nederlands nooit als woord gekend, bij mijn weten. Ik heb het dus met <em>narcose<\/em> vertaald, maar had daarna in eerste instantie wel de behoefte om van <em>table<\/em>, &#8216;operatietafel&#8217; te maken.<br \/>\nEliot is ook de meester van het beschrijven van stedelijkheid. Vooral van de vervuiling daarvan. Verderop in het gedicht komen daar een paar geslaagde voorbeelden van. Zijn stedelijkheid wordt gekenmerkt door kolen, stoom en <em>fog<\/em> en is nog allerwegen zichtbaar. Onze stedelijke vervuiling is waarschijnlijk even erg, alleen is zij voor een groot deel onzichtbaar geworden.<\/p>\n<p><a href=\"http:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/tumblr_maz7rwbsly1qzn0deo1_1280.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-medium wp-image-22812\" src=\"http:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/tumblr_maz7rwbsly1qzn0deo1_1280-279x300.jpg\" alt=\"NPG P1687; T.S. Eliot by George Platt Lynes\" width=\"279\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/tumblr_maz7rwbsly1qzn0deo1_1280-279x300.jpg 279w, https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/tumblr_maz7rwbsly1qzn0deo1_1280.jpg 746w\" sizes=\"auto, (max-width: 279px) 100vw, 279px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Laat ons gaan dan, jij en ik<br \/>\nals de avond uitgestrekt tegen de hemel ligt<br \/>\nals een patient onder narcose op een tafel;<br \/>\nLaat ons gaan door zekere half verlaten straten<br \/>\ndie morrend hun onderdak laten<br \/>\naan rusteloze nachten in goedkope \u00e9\u00e9nnachtshotels<br \/>\nen zaagselrestaurants met oesterschelp.<br \/>\nStraten, te volgen als een langdradig twistgesprek<br \/>\nMet de verraderlijke opzet<br \/>\nJe te leiden naar \u00e9\u00e9n overweldigende kwestie&#8230;<br \/>\nO, vraag niet, &#8216;Welke \u00eds die?&#8217;<br \/>\nLaten we gaan en het zelf zien.<\/p>\n<p>In de zaal lopen de vrouwen af en aan<br \/>\nmet hun gesprekken die over Michelangelo gaan.<\/p>\n<p>De gele mist die zijn rug wrijft tegen de vensterruiten,<br \/>\nDe gele rook die zijn snuit wrijft tegen de vensterruiten,<br \/>\nLikte zijn tong de hoeken van de avond in,<br \/>\nBleef hangen boven de poelen die in goten staan,<br \/>\nLiet vallen op zijn rug de roet die uit de schoorsteen valt,<br \/>\nGleed uit op het terras, maakte een plotse sprong<br \/>\nEn ziende dat het een zachte oktoberavond was<br \/>\nkrulde hij \u00e9\u00e9n keer rond het huis en sliep.<\/p>\n<p><a href=\"http:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/Unknown.jpeg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-22808\" src=\"http:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/Unknown.jpeg\" alt=\"Unknown\" width=\"191\" height=\"263\" \/><\/a><br \/>\nDe twee tussenregels, die in het gedicht telkens terug komen, horen tot mijn favorieten. In het Engels dan: &#8216;In the room the women come and go \/ Talking of Michelangelo&#8217;.<br \/>\nDie regels m\u00f3eten wel rijmen, maar ja, het Nederlands heeft nog veel lettergrepen. In het Engels zijn er al heel wat weggesleten.<\/p>\n<p>The Love Song of J. Alfred Prufrock, door T.S. Eliot<br \/>\nVertaling: Elly de Waard<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ik ga nog even door met mijn vertalingen van de eerste grote moderne dichter van de Twintigste Eeuw, T.S. Eliot. Er is zoveel over zijn werk te zeggen. Neem nu bijvoorbeeld zijn beeldspraak. Ik meen dat het beeld dat hij in regel drie van dit gedicht gebruikt om een avondhemel aan te duiden nog steeds onovertroffen is: &#8216;When the evening is spread out against the sky \/ like a patient etherised upon a table.&#8217; Een ongelooflijke sprong! In de context van zijn tijd vermoedelijk wel kleiner dan in de onze. Wij kennen namelijk voor de narcose de etherkap niet meer. Als kleuter in de jaren veertig in het ziekenhuis, heb ik er nog wel een op gehad. En <em>ether<\/em> of in het Grieks <em>aith\u00e8r<\/em>, was de klassieke benaming van lucht of hemel. <em>To etherise<\/em> is in het Engels niet echt een woord meer, maar <em>etheriseren<\/em> hebben wij in het Nederlands nooit als woord gekend, bij mijn weten. Ik heb het dus met <em>narcose<\/em> vertaald, maar had daarna in eerste instantie wel de behoefte om van <em>table<\/em>, &#8216;operatietafel&#8217; te maken.<br \/>\nEliot is ook de meester van het beschrijven van stedelijkheid. Vooral van de vervuiling daarvan. Verderop in het gedicht komen daar een paar geslaagde voorbeelden van. Zijn stedelijkheid wordt gekenmerkt door kolen, stoom en <em>fog<\/em> en is nog allerwegen zichtbaar. Onze stedelijke vervuiling is waarschijnlijk even erg, alleen is zij voor een groot deel onzichtbaar geworden.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-22798","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-algemeen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/22798","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=22798"}],"version-history":[{"count":26,"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/22798\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":24854,"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/22798\/revisions\/24854"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=22798"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=22798"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=22798"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}