{"id":26337,"date":"2018-02-03T18:13:33","date_gmt":"2018-02-03T17:13:33","guid":{"rendered":"http:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/?p=26337"},"modified":"2018-12-20T19:52:48","modified_gmt":"2018-12-20T18:52:48","slug":"op-weg-naar-het-eindige","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/?p=26337","title":{"rendered":"DE TIJD STAAT STIL, WIJ GAAN VOORBIJ"},"content":{"rendered":"

\"\"\u00a0I.M.<\/em><\/a>\u00a0Marietine Birnie<\/em><\/p>\n

Wij waren samen bezig, jij en ik
\neen wereldbezienswaardigheid
\nte beklimmen, deze bevond zich
\nin een grote stad, ik dacht Parijs<\/p>\n

Wij waren beiden nog getrouwd
\njij met Huyck, ik met Chris – in elk
\ngeval was het dit ’thuis’ dat
\nonze achtergrond was en is<\/p>\n

De bezienswaardigheid, een ingewikkeld
\nbouwsel dat voor een deel uit grote rotspartijen
\nbestond, was ooit een klooster geweest
\nof was dat mogelijk nog steeds<\/p>\n

Het klimmen viel ons zwaar, er waren
\nnergens\u00a0trappen. Via luiken, grotten, zolders
\nzonder vloeren, die alleen met touwen,
\nsleuren, trekken of anderszins je naar<\/p>\n

boven werken, binnen of door te komen
\nwaren, moest dit klauteren gebeuren
\nen omdat het een vermaarde attractie
\nvoor toeristen was, was het er druk<\/p>\n

Drommen mensen trachtten elkaar
\ndoor de vele doolhofachtige toegangen
\nomhoog te duwen (later zei jij nog
\ndat je daarbij gedacht had aan een schilderij<\/p>\n

van Jeroen Bosch!) en ik stond doodsangst uit
\ndat ik naar beneden zou vallen, maar jij
\nging mij steeds voor en liet zien dat ik het kon –
\nAls enkele van de weinigen bereikten<\/p>\n

wij tenslotte de uiteindelijke daken
\nwaar het ons vergund was om te zien –
\nHoger dan welke berg ook in de omtrek
\nkon van hieraf van een ongekend ver zicht<\/p>\n

worden genoten en later, bij donker
\nkeken wij in het heelal en leunden bijna
\ntegen de Melkweg aan, zo leek het, zo
\ndichtbij ons kwam zij op dit hoog plateau –<\/p>\n

De nacht maakte de aarde klein
\nOp de terrassen naast ons waren de
\noverigen opgegaan in hun schaduwen
\nen het besef drong tot ons door dat wij<\/p>\n

de thuisgenoten moesten voorbereiden
\nop een terugkomst die verlaat zou zijn –<\/p>\n

 <\/p>\n

Januari 2018<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\"\"\u00a0I.M.<\/em><\/a>\u00a0Marietine Birnie<\/em><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-26337","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-algemeen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/26337","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=26337"}],"version-history":[{"count":18,"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/26337\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":27247,"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/26337\/revisions\/27247"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=26337"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=26337"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=26337"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}