![\"\"](\"http:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/07\/fullsizeoutput_56a.jpeg\")
<\/a><\/p>\nGisteren kreeg ik het eerste exemplaar uitgereikt van een heel mooi boekje, Toen Eerst<\/em>, jeugdtekeningen van Neeltje Maria Min. Een hele eer. Neel wordt morgen 75 en de uitgave van haar tekeningen, waarvan niemand wist dat ze die – en zoveel! – ooit gemaakt had, diende tevens om dit heuglijk feit te vieren.<\/p>\n Ik vervolg nu met het toespraakje dat ik gisteren hield nadat ik het boekje in ontvangst genomen had, waarbij Neel niet nagelaten had mij te wijzen op de tekening die ze indertijd had neergepend van \u201cMoeder De Waard met haar twee oudste dochters\u201d!\u00a0<\/span><\/p>\n Lieve Neel,<\/p>\n De grond, de vloer, waarop wij hier nu staan, hebben wij al in de jaren vijftig betreden.
\nNeel en ik kennen elkaar al vanaf de schoolbanken en de oerversie van de vermaarde Eerste Bergensche Boekhandel – die nu dit boekje uitbracht en waar het feest van de presentatie plaats vond – vormde voor ons in onze jeugd de toegang tot de Nederlandse literatuur. Je had geen geld om boeken te kopen en moest er lang voor sparen.
\nVan mijn kwartje zakgeld per week een boek van 8,50 bij elkaar sparen, zoals ik in 1958 deed voor de eerste bundel van Chris van Geel, Spinroc en Andere Verzen<\/em>, was een hele opgave.
\nEn zo bezochten we de boekhandel alleen al veelvuldig om alvast wat te lezen in de boeken waarnaar onze belangstelling uitging. Gelukkig kreeg ik op een bepaald moment een baantje, het helpen schoon maken van Slagerij Grooteman, waar ik elke zaterdag 2,50 mee verdiende. Toen ging het een stuk sneller.<\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/07\/fullsizeoutput_56c-253x300.jpeg\")
<\/a><\/p>\n
\n<\/span>Dat is zestig jaar geleden. Dit was toen de geheimzinnige, donkere boekwinkel van de broer en zus Romeny, vol boeken, opschrijfboekjes \u2018met roestplekjes van de spiralen’ – om jou te citeren -, inkt en pennen.
\nIn zo\u2019 n boekje heb jij de tekeningen gemaakt die nu gepresenteerd worden.
\nZelf heb ik nog steeds een pot inkt en de kroontjespennen die ik daar in de uitverkoop, toen de Romeny\u2019s met pensioen gingen, heb gekocht. Vriendelijke mensen waren het, die bezorgd reageerden als je op blote voeten de winkel in kwam lopen.
\n<\/span>Het waren de jaren dat wij de artistieke hangjongeren van het dorp uithingen en onze vaste hangplek was de door ons zo genoemde Mekboom, (\u2018 mekken\u2019, kletsen, was dat niet verzonnen door Ger Polak?), het is de herinneringsboom die hier vlakbij op de hoek van de Hoflaan en de Dorpsstraat staat.
\n<\/span>We brachten allebei onze lagere schooltijd door bij de zusters Ursulinen, toen een zeer grote aanwezigheid in het dorp. Het kloosterterrein strekte zich uit van de Loudelsweg tot aan de Nesdijk en zij hadden honderden mensen in dienst. Maar dat wisten wij toen niet, wij waren als de meisjesschool van de zusters van de wereld afgesloten door een muur om ons schoolplein met een mooie poort erin.<\/p>\n
![\"\"](\"http:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/07\/fullsizeoutput_569-300x225.jpeg\")
<\/a>![\"\"](\"http:\/\/www.ellydewaard.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/07\/fullsizeoutput_56d.jpeg\")
<\/a><\/p>\n