PEN EN HET MONSTER VAN DE PUBLIEKE OPINIE

Unknown-1

PEN EN HET MONSTER VAN DE PUBLIEKE OPINIE

Ik kom nog even terug op het in het stukje hieronder door mij aangehaalde citaat van Tommy Wieringa, die de ‘burgermoed’ van Manon Uphoff prijst, omdat zij ‘het monster van de publieke opinie weerstond.’
In de NRC van vandaag werden in de column van Bas Heijne over dit verschijnsel: ‘protest wordt steevast weggeparkeerd als populisme’, een aantal zinnige dingen gezegd.
De column is geschreven naar aanleiding van de ommezwaai die Gerrit Zalm deze week maakte, in zijn mening over de bestuurdersbonussen. Daar werd vanuit de financiële wereld met ontzetting op gereageerd: ‘Wat zegt het over het klimaat in een land, dat de publieke opninie zo leidend is?’ (Het Financiële Dagblad)
Heijne schrijft: ‘In bestuurlijke en financiële (en sommige journalistieke) kringen geldt de publieke opinie tegenwoordig als een veelkoppig monster, dat zich voedt met rancune en haat. In die optiek verschillen de mensen die uit protest tegen de brute loonsverhoging hun geld bij ABN Amro weghaalden (..) maar weinig van het opgeschoten volk dat het huis van pedofielen bekladt of het gajes dat varkenskoppen bij moskeeën neerlegt. Zulke bestuurders gaan nooit in op kritiek, ze zien zichzelf als slachtoffer van “het klimaat”.’

Dit lijkt erg op wat er rond het PEN gebeurd is de afgelopen weken. Het protest van enkele schrijvers op een hoop vegen met alles wat er via Facebook en Twitter is gezegd en het zodoende afdoen. Niet alleen door collega Wieringa. Ook Toef Jaeger refereert in de NRC van 5 mei aan de sociale media met ‘de hatelijke reacties waren niet van de lucht’; en meteen daarna: ‘Elly de Waard wist niet hoe snel ze haar lidmaatschap moest opzeggen’. En Aleid Truijens (verantwoordelijk PEN-bestuurslid) smaalt in haar column in De Volkskrant van 9 mei: ‘Het is hartverwarmend dat Nederland nu ineens zoveel felle verdedigers van het Vrije Woord blijkt te kennen, gezien de reacties op Twitter. Door af te geven op het laffe PEN Nederland staan de critici vanzelf aan de goede kant, ook degenen die zich nooit openlijk druk hebben gemaakt om vervolgde schrijvers.’ (Let op het venijn in de staart.)

Gerrit Zalm heeft zijn spijt betuigd, ook al maakt Heijne aannemelijk dat dat niet uit ethische overwegingen is gebeurd, maar alleen vanwege damage control. (Waar kennen we dat woord ook alweer van? Juist ja, van de reputatieschade van Tommy Wieringa)
Wanneer zouden we zoiets als die spijtbetuiging (bijvoorbeeld aftreden) eens van het bestuur van PEN Nederland mogen verwachten?

Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.

2 Reacties op PEN EN HET MONSTER VAN DE PUBLIEKE OPINIE

Toon Reacties (2)

Geef een reactie