THE WASTE LAND / T S ELIOT
April is de wreedste maand, broedend
Seringen uit dood land, mengend
Herinnering en hunkering, de doffe
Voorjaarswortels wekkend met zijn regen.
Winter hield ons warm, de aarde
Hullend in vergetelijke sneeuw, een rest van leven
Voedend met gedroogde knollen.
Zomer verraste ons, aankomend over de Starnbergersee
Met een plensbui van regen; we hielden stil in de colonnade
En gingen verder in zonlicht, de Hofgarten in
En dronken koffie en spraken een uur.
Bin gar keine Russin, stamm’ aus Litauen, echt deutsch.
En toen we nog kinderen waren en bij de aartshertog,
Mijn neef, nam hij me mee op de slee
En ik was bang. Hij zei, Marie,
Marie, hou je goed vast. En daar gingen we.
In de bergen voel je je pas vrij.
Ik lees een groot deel van de nacht en ga naar het zuiden in de winter.
vert. Elly de Waard