EEN DIEPE WATERPLAS

Een diepe waterplas
glanst open, een rilling

van de wind, van het
haast windeloze, doet

het water, dat zijn beven
meegeeft aan

de weerspiegeling van bomen
sidderen –

Zo ligt mijn ziel soms bloot
en open, als een wond

en krimpt zij van een
fluistering, een afgewende

blik, de ademtocht
van een gesloten mond

1995 ‘Het Zij’

Dit bericht is geplaatst in Het Zij. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *