Bij Theo van Baarens collage De Trap

Zoals zij haar lint strikt in haar haar
des ochtends; zoals zij koninklijk
in haar peignoir de trap afdaalt als
licht dat opkomt; zoals de lengte
van haar rug, getrokken in de stof
die tot de grond toe afhangt, zich in
billen afrondt; zoals haar nylons
langs de lijnen van hun naad haar been
glaceren; zoals op haar verder
transparante kleren prachtige

fazanten geborduurd zijn op haar
borsten; zoals zij binnentrad in
mijn kamer, alles uitdeed en on-
middellijk in bed kwam; zoals de
haartjes op haar rug, dat zachtste
prikken bij het strelen, in mijn vingertop
gegrift staan; zoals ik wat ik zie
nooit altijd zal bezitten, zo zat het
verdriet mij hoog, maar kwam mijn snikken
van veel dieper, uit mijn midden.

Beeld: Theo van Baaren
Met dank aan Laurens Vancrevel