VRAAG

En, zul je altijd van me houden? –
Altijd. Strandlopertjes, ze slapen
Hoog in de lucht, de vleugels gestreken,
De pootjes tegen elkaar gerust.
Monumentaal als pyramiden liggen de
Duinen, van achter hun zijden
Bakkebaarden, hun zilveren oude
Herenhaar van helm, op zee gericht.
De klauwen van goedmoedige leeuwen
Zijn golven; in hun luie, parelmoeren

Glans van oliën drijft een Ajaxfles.
Met Sparta op zijn rug rent een atleet
Voorbij. Scherven van aardewerk en
Schelpen. De gekromde en doorsneden
Vierhoeken die meeuwen achterlaten
In het zand naast de profielzool van
De trimmer. Welke archeoloog zal
Over eeuwen welke raad weten
Met de misschien versteende prenten
Van hun voeten en na welke ramp?

Wildernis van verbindingen