AAN EEN VRIEND

We gaan nog bizondere
dingen doen, zei ik tegen een vriend
en ik zag woestijnen –
ik voelde het ongebondene
ervan, het verre en
bevrijde – niets dan die schoongebrande
zanden vlakten, met hier en daar
waar water was, wat palmen
en wat pijnen

waarover zich bij nacht een
hemel, ruig van sterren huift –
en alles ook verder simpel
zijnde, zoals ik het mooi vind
Een beetje blauw met goud
geverfd, oud hout
gebladderd, en wit linnen
maanlicht dat door takken stuift
of zwerft

1995, Het Zij (bewerkt)

Dit bericht is geplaatst in Het Zij. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *