GALACTISCHE MOEDER

Ik zag de onverbiddelijke zon
opeens de moeder zijn van haar planeten

Als ouder van een hele schaar
verfrist zij zich elke elf jaar

van pool tot pool en slaat het stroomvlak
van haar mantel, haar magnetisch veld

opnieuw en sterker om ons heen
Tijdens de omloop om haar, onze dans

duiken wij speels van plooi naar plooi
Wij van de aarde, bij de kleinste horend

kwetsbaar en verfijnd, hebben een extra
eigen veld, een vlindervormig jasje

 

Beeld: NASA
Gedicht: Elly de Waard, In die tijd die

 

Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *