METTEN / OCHTENDGEBED

 

Ik zie dat het met u is als met de berken:
ik mag niet tot u spreken
op de persoonlijke manier. Veel
is gebeurd tussen ons. Of
was het altijd alleen
aan de ene kant? Ik ben
fout, helemaal fout, ik vroeg u
menselijk te zijn – ik ben niet behoeftiger
dan andere mensen. Maar de afwezigheid
van elk gevoel, van de minste
zorg voor mij – ik zou me net zo goed verder
tot de berken kunnen richten,
zoals in mijn vroegere leven: laat ze
het zo erg mogelijk maken, laat ze
me begraven met de Romantici,
hun puntige gele bladeren
vallend en me bedekkend.

 

Gedicht: Louise Glück, The Wild Iris
Vertaling Elly de Waard
Lino: Elsbeth Cochius, Bargerveen

Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.

2 Reacties op METTEN / OCHTENDGEBED

Toon Reacties (2)

Geef een antwoord