OCHTEND IN DE TUIN

 

Ochtend in de tuin, mijn ogen
tranen van het opstaan
Naar het mooie dat ik zien wil
moet ik haast raden

Het is maar klein verdriet
dat meekomt, kleine tegenslagen
Misschien van gisteren pas
of enkele dagen

Maar het draagt wel onvermijdelijk
de herinnering aan pijnlijk
grote dingen, soms nog uit
een ver verleden, in zich

Het geleefde is één geheel
dat ouder wordend steeds
bepaalder raakt, als een gedicht
waarvan de laatste regel nadert

 

Gedicht: Elly de Waard, uit: In Die Tijd Die
Eigen foto

Dit bericht is geplaatst in In die tijd die. Bookmark de permalink.

2 Reacties op OCHTEND IN DE TUIN

Toon Reacties (2)

Geef een antwoord