LOF VAN HET ONKRUID

Godlof dat onkruid niet vergaat.
Het nestelt zich in spleet en steen,
breekt door beton en asfalt heen,
bevolkt de voegen van de straat.

Achter de stoomwals valt weer zaad:
de bereklauw grijpt om zich heen.
En waar een bom zijn trechter slaat
is straks de distel algemeen.

Als hebzucht alles heeft geslecht
straalt het klein hoefblad op de vaalt
en wordt door brandnetels vertaald:

‘gij die miljoenen hebt ontrecht:
zij komen – uw berekening faalt.’
Het onkruid wint het laatst gevecht.

Gedicht: Ida Gerhardt, Vijf Vuurstenen
Beeld: Elly de Waard

 

Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.

2 Reacties op LOF VAN HET ONKRUID

Toon Reacties (2)

Geef een antwoord