VANNACHT

Vannacht was je opnieuw dichtbij
ik was zelfs vergeten dat ik dat vergat –
had nog gedacht: vergeet dit niet
voor ik weer dieper verder sliep.
Het was een lange, lange droom
waarin ik, wang tegen jouw wang gedrukt
een diepe tederheid beleefde
die ik ook aan je uit kon spreken.
Ik nam zelfs waar dat ik je rook.

Dat dit gevoel nog in mij leeft!
Er werd een hele generatie groot
sinds ik en jij ons lichaam deelden –
maar het bestaat en steekt zijn kop
op in de nacht, als dag en ik
zijn uitgeschakeld, teruggebracht
tot wat de kern is van mijn wezen
die steeds wordt luchtgespiegeld
in de slaap, die wolk, die ring, waarrond
mijn schamele woorden zweven.

 

Gedicht: Elly de Waard, De Aarde, de Aarde
Beeld: Gabriele Viertel

Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.

3 Reacties op VANNACHT

Toon Reacties (3)

Geef een antwoord