KONINKLIJKE EIK

Een jaar om snel te vergeten
verzuchtten de bomen
al begin augustus
en ze begonnen gedecideerd
blad af te stoten
Dat drukte maar op hun begroting
en water was schaars in die dagen

En vreemd, ik moest meteen denken
aan Koninklijke Olie
een mooi aandeel natuurlijk
en een eik van een bedrijf ook
maar dat het zijn eigen blad inkoopt
leek me opeens even gek
als voortijdig afstoten

En met zorg begon ik daarna
te denken aan de stress
die wel over eiken wil komen
als ze het gevoel krijgen
in hun groei te zullen falen –
Dan gaan ze immers investeren
in een overdaad van

projecten aan hun stam
waarvan gebleken is dat die
de staat van tak, bedrijfstak
nimmer zullen halen –

 

Schilderij: Dorian Hiethaar, Het lievelingsbos
Gedicht: Elly de Waard,  Proeven van moord

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

AFSCHEID VAN DE ZOMER

 

Een flauwe geur van cipressen
drijft vanuit de verte over het water
dat slechts beschaduwd wordt
door zwaluwen met zachtblauwe borst
over het oppervlak wegschietend
als bliksems miniature negatieven

Scherp licht waait binnen uit de diepe
voren in de wolken, het drogende
je ogen tot tranen brengende licht

Waar bomen nauwelijks zijn
moet je wel op de hachelijke
wolken vertrouwen

 

Beeld: Marijke Aveling, Till the next sunset
Gedicht: Elly de Waard, uit: In het Halogeen

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

GROOTS


 

In de wolken van de dag drijft, groots
de rust voorbij van een gestorven
hoofd. Of slaapt het? Nee, het is dood, want
op zijn snelle tocht ontbindt het tot
een vormeloze hoop. De wind is
oost, het wordt op zee begraven. In de
avond smeult de aarde, nevel
stijgt op waar vuur is ingezonken.
Traag breidt het zich uit naar steden, waar
het licht zich, als aan fronten, heeft

opgehoopt. Een trein, een kleine slang
of glimworm, draagt zijn lichtsegmenten
door de nacht. Vuurvliegen, door de gloed
van landingsbanen aangetrokken
dalen als stippen naar de lege
velden met machines af en op
de stille vloer van een verlaten
oceaan droomt het verkiezeld
organisme van de sprong, de val, naar
de twee helixen van het bestaan.

 

Gedicht 21 uit Een Wildernis van Verbindingen

Geplaatst in Algemeen | 10 Reacties

DIT

 

 

Je pad is zonnig
aan je voeten ligt
het gras gemaaid

Een straffe wind, niet
koud, waait je
in je gezicht

Het is nog vroeg
je doet je ogen
voor het lage schijnen dicht

En je staat stil
deze gewaarwordingen zijn
je al genoeg

 

Foto: Katharina Noord. Gronings landschap
Gedicht: Elly de Waard, In het halogeen

 

 

Geplaatst in Algemeen | 3 Reacties

JONGE ALBATROS

Until my ghastly tale is told
This heart within me burns 

                                                 Samuel Taylor Coleridge / The rime of the ancient mariner

 

Zijn oogjes staan op hongerig
Hij eet het voedsel uit zijn moeders bek

Nu heeft hij in paniek zich uitgestrekt
Zijn veertjes piekend op zijn kleine kop  

Zijn maagje, vol met plastic: geeft hem op

 

Foto: www.albatrosthefilm.com
Gedicht: Elly de Waard

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie