EMILY DICKINSON MUZIKAAL EVENEMENT met koor en soliste: ‘Op Liefde en Dood’

Muziek: Cees Thissen, componist en dirigent
Soliste: Yvonne Weijers, mezzosopraan
Koor: ‘Pablo Neruda’
Verbindende teksten: Elly de Waard

Gezongen poëzie: Emily Dickinson, 14 gedichten; Elly de Waard, 3 gedichten
Instrumentaal ensemble: piano, slagwerk, contrabas, altsax, tenorsax, trompet

9  november 2018, première Oude Kerk Heemstede, 20.00 uur Uitverkocht
11 november 2018, Nieuwe Kerk Haarlem, 15.00 uur
18 november 2018, Nieuwe Kerk Haarlem, 15.00 uur
25 november 2018, Dominicuskerk Amsterdam, 15.00 uur
2  december 2018, Ruïnekerk Bergen, 15.00 uur

Kaarten bij www.neruda.nl

**********

De foto hierboven toont de beroemde ‘witte jurk’, die Dickinson droeg in de jaren dat zij zich steeds meer terugtrok. Hij staat opgesteld in de kamer op de eerste verdieping van The Homestead, waar Emily haar leven lang schreef en sliep. The Homestead, de naam van het huis van de familie Dickinson, is nu het aan haar gewijde museum. De jurk speelt een rol in het decor van de muziekuitvoering, dat van Leo Divendal is.

De keuze van de gedichten is conform de titel van de uitvoering verdeeld over liefde en dood.

Hier een van de liefdesgedichten die worden gezongen. Het is overigens niet van humor gespeend!

Heart! We will forget him!
You and I – tonight!
You may forget the warmth he gave –
I will forget the light!

When you have done, pray tell me
That I may straight begin!
Haste! lest while you’re lagging
I remember him!

 

E.D. Gedicht 47 in de telling van Johnson, rond 1858
Variant laatste regel ‘I may remember him’

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

VAN DEZELFDE ORDE

Dat een verlies zich innerlijk
herhaalt, geen winst

het compenseert, maar dat zij het
als naast zich

voortbestaande grootheid in leven
houdt; het blinde

dilemma van het kind: van wie
het ’t meeste

houdt, nooit opgelost wordt maar juist
aan urgentie

wint, god wij zijn van dezelfde
orde als

de dieren, ook zij dromen en vliegen
in hun slaap

tegen de wanden
op

 

Beeld: Marijke Aveling, Tess
Gedicht: Elly de Waard, Het Zij

Geplaatst in Algemeen | 5 Reacties

HET BOS IS MIJ

Ik sloot mijn ogen en was in
een donker bos, zodat ik ze
weer kon openen; de rechte
stammen stonden ordelijk en

los, het loof was zwaar en hing tot
op gelijke hoogte, de kruinen
grepen op gesloten wijze
in elkaar en het was er vochtig

en verademend; een ruimte
waar ik mijn ziel bevrijden kon
uit het on-eigene en wat haar
inspon en verstikte en waar

ik ook zelf mijn ik te eigenen
leggen kon, in aarde zijn en
zich vertakkend hout en ondoor-
dringbaar zijn in eigenwaarde.

 

Foto: Sylvia de Vlaming, Het Bergense bos
Gedicht: Elly de Waard, Anderling

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

STEDEN BIJ NACHT

En dat de stad, bij nacht
een ader is, waar licht

gedolven wordt, de
exploitatie van een mijn

van schijnsel is; de straten
die lichtschachten zijn

boren zich naar het erts
dat in een druk verkeer

gewonnen wordt en heen
en weer gedragen

en opgeladen tot
een stroom of een fontein

die soms tot van de wolken
terugschijnt – tot die dooft

en opdroogt en
geronnen in de zoveel

grotere ader
van de zon

verdwijnt

 

 

Gedicht: Elly de Waard, Het Zij

Geplaatst in Algemeen | 3 Reacties

BERICHT

 

Laat dit niet aan het begin staan
van mijn dag en uur: het lezen

van je brieven. Wat ik hier doe
is nu juist dit: ik raap het hout

verzamel appels, pluk mijn groenten
ik maak eten, stook het vuur

en dat is mijn geluk.
Toch zijn er dingen van je

die voor altijd in mij zijn gegrift.
Zelfs als ik na een dag van zwerven

huiswaarts keer, mijn ogen vol
van wildernis, kan ik ze plotseling

zien en horen en is het
of mijn ziel alleen maar trilt

op wat van jou afkomstig is
en in het dorre blad dat door

de wind mijn brievenbus is ingeschoven
herken ik als vanzelf

de fijne nerven van je schrift

 

Foto: Elly de Waard
Gedichte Elly de Waard, Het Zij 

Geplaatst in Algemeen | 5 Reacties