Auteursarchieven: EdW

ZIEN

Dit ‘Vliegende Huisje’ is een vogel met een huisje op zijn rug. Heel verrassend, gezien het feit dat het enige andere dier dat zijn huisje op zijn rug heeft, helemaal niet kan vliegen, maar aan de grond kleeft. De slak namelijk. In het gedicht dat ik eronder zet is sprake van twee vogels, die eerst als één vogel gezien worden, maar die bij nader inzien bezig blijken om tot een gezamenlijk huisje te komen. Wat ik wil zeggen is dit: het gaat allemaal om zien.

Geplaatst in Proeven van Moord | Een reactie plaatsen

ALL ALONE IN AMSTERDAM 17de eeuw/21ste eeuw


Ik zwierf in dronkenschap
door de stad, door de altijd warme

Geplaatst in Het Zij | Een reactie plaatsen

STEDEN VAN NU, VAN OOIT

Wijken en steden kunnen verwoest worden door opstand of oorlog, maar ook door de recessie, zoals bijvoorbeeld Detroit dezer dagen. Het voordeel is dat de natuur het terrein weer terug verovert. Groei is eeuwig, bouw tijdelijk en verval heeft een eigen schoonheid.

Geplaatst in Het Zij | 1 reactie

HET JAAR 2020

Geplaatst in Een Wildernis van Verbindingen | 3 reacties

OVER DE BOOMGRENS


Toen het nog herfst was
plukte ik het blad
om de wind te helpen
ik plukte de bomen

Geplaatst in Ongepubliceerd | 4 reacties