MALAGA 2

En ’s nachts zong de zee haar koren, haar aria’s
met een heilige toewijding, steeds hoger, ritmisch
steeds anders zich herhalend; hoorde ik een grootheid,
een wezen onder de dalende wassende maan –
die voor haar op haar rug was gaan liggen, met haar
licht op haar lag, tweeheid van godheid – zingen

in een zesvoetig, zesregelig aandringen,
een wijding van haar nonnen, jonge golven die
steeds opnieuw aan kwamen rollen, hoger, beheerst
en indringend, zich reikend naar de maan; dit hemels
oercontinent dat hier een nieuw ritme van aan-
trekkingskracht concentreerde, het was ongekend.

2002, Anderling

Dit bericht is geplaatst in Anderling. Bookmark de permalink.

1 Reactie op MALAGA 2

Toon Reacties (1)

Geef een reactie