EINDE VAN DE WINTER

 

Over de stille wereld, roept een vogel
eenzelvig wakend tussen zwarte takken.

Jullie wilden geboren worden; ik liet je geboren worden.
Wanneer heeft mijn verdriet ooit jullie plezier
in de weg weg gestaan?

Jullie stort je vooruit
het duister en tegelijk het licht in
begerig naar sensatie

alsof je iets heel nieuws was, dat zichzelf
wilde uitdrukken

een en al brille en levendigheid 

nooit denkend
dat dit je iets zou kosten,
nooit het idee dat het geluid van mijn stem
iets anders is dan een deel van jullie – 

je zult die niet horen in de andere wereld,
niet opnieuw zo duidelijk,
niet in vogelroep of mensenkreet,

niet het heldere geluid, alleen
een hardnekkige echo
in alle geluid dat vaar-wel betekent, vaar-wel

die ene aanhoudende regel
die ons met elkaar verbindt.

 

 

Gedicht: Louise Glück, uit The Wild Iris
Vertaling: Elly de Waard
Beeld: Marijke Aveling

Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.

6 Reacties op EINDE VAN DE WINTER

Toon Reacties (6)

Geef een antwoord