VERLIEFD ZIJN IS SCHEPPEN

 

Verliefd zijn is scheppen,
zien naar ons wensen, zien
zich toe te wensen, te
eigenen bovendien.
Verliefdheid is verbeelding.

Zo verbeeldde het water
zich eens, toen het verhit
was geweest en bevroren
en weer afkoelde en zich
goed voelde en als goddelijk

bewoog in zijn bekken,
dat het verliefd was geworden
op stof omdat het licht
er zo mooi op viel en het
streelde dat het levend

was en het werd want zelfs
verbeelding heeft nakroost
hoezeer microscopisch
ook in den beginne –
het wordt vanzelf groot.

 

Beeld: Marijke Aveling, Ampan, 80 jaar
Gedicht: Elly de Waard, Van Cadmium Lekken de Bossen

 

 

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

PANDEMIE

 

Ik voelde mij ontheemd
in dit kamertje, alsof mijn ziel

mij nu al had verlaten en
in niemandsland verkerend

bezig was de snelweg die ons
als een singel van de wereld

afsneed te doorwaden, rivier
van witte en rode

draden, de doden en hun schepen
achter zich latend, de

haven van de overlevenden –

 

Gedicht: Elly de Waard, uit Eenzang Twee
Beeld: eigen foto

Geplaatst in Eenzang Twee | 3 Reacties

IN DIT JAARGETIJDE: ZIEN

Velden met bloei
van vruchtbomen
telkens in één
kleur: roze, wit.

Geplant in vier-
kant en gesnoeid
tot op gelijke
hoogte. De takken

als koraal, met
bloesemen bezet.
Per boom teer en
doorzichtig, het

geheel van een
intense kleur en
stralend sterk.
Het democratische

principe, hier misschien
op zijn best, of zelfs
op zijn gelukkigst
uitgewerkt –

 

Gedicht: Elly de Waard, uit Proeven van Moord
Beeld: Phil Greenwood, Blossom, etching and aquatint

Geplaatst in Algemeen, Proeven van Moord | 2 Reacties

EMILY DICKINSON, Gedicht 632

De Geest – is – wijder dan de Lucht –
Want – zet ze zij aan zij –
En de een zal  de ander met gemak
Bevatten – en Jou – erbij –

De Geest is dieper dan de zee –
Want – houd ze – Blauw tegen Blauw –
En de een neemt de ander in zich op –
Als Sponzen – Emmers – doen –

De Geest is precies het gewicht van God –
Want – Weeg ze – Pond voor Pond uit –
En ze zullen verschillen – áls ze al –
Als Lettergreep van Geluid –

 

Gedicht: Emily Dickinson, rond 1862
Vertaling: Elly de Waard, Westers, 1980
Beeld: Angelica Obino

Geplaatst in Algemeen | 4 Reacties

DE INKEER

 

Perron van aangestampt  los
gruis en rode aarde

een appelboom staat midden
in een verder kale

gaarde, station
der wateren, Des Eaux;

de laatste trein is met
de zon verdwenen en

in de schemering van
dit stille leven hangt

nog hun dovend licht, het
zich inkerend vuur;

terwijl verlaten
op landwegen, een enkel huis

een schuur, waarin er een
is nagebleven, die

zit en in dit einde
tuurt

 

Gedicht: Elly deWaard, Eenzang Twee
Schilderij: Isaac Levitan, The Evening after Rain, 1879

 

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie