EN IK RUIK DE FIJNE BOSGROND

En ik ruik de fijne
bosgrond, die door de paarden

bij het slepen
opgerakeld wordt, de

omgewoelde aarde
die het verlangen in mij

wakker roept de liefste
daarin neer te leggen

haar te voelen, naar haar
naakt; de stammen liggen

al langs de straat, maar ik
talm nog steeds met verder

gaan en blijf ze gade
slaan in hun bedrijvigheid

de paarden, zo kalm
en Belgisch vierkant met

hun blonde manen, zo
archaïsch; aards en

onwerelds tegelijk

 

Uit: Eenzang Twee

Geplaatst in Algemeen, Eenzang Twee | 1 reactie

OOK DEZE HERFST

 

Wirwar van dunne paarse takken van de vogelkers
en wat eraf geschud is, op de grond ligt, donkerder.

De lage struikenrij waaraan een enkel felgeel blad
nog haakt, straalt iets euforisch uit, bijna onthecht.

Kale enclave, wapperend met vanen,
zoekgeraakt tussen wat groen nog is en zich verheft.

Verwildering voor het beslag van de ontruiming,
zoals wie hapert voor hem het zwijgen wordt opgelegd.

 

Een heel vroeg gedicht, uit mijn eerste bundel, Afstand
Eigen foto

Geplaatst in Afstand, Algemeen | 2 Reacties

ALLEEN DIE DINGEN

 

Alleen die dingen willen zijn bewaard
die van geen lagen wrevel hoeven te bevrijd

om tot de staat te komen dat er niets omheen
staat, het gevoel ervan onmiddellijk kan stromen

en je raakt; alleen dit onvoorwaardelijk,
onvoorbereid en puur ervaren

dat geen enkele naam verdraagt is het waard
om als herinnering te bewaren

 

 

 

Elly de Waard, 2019 ongepubliceerd
Foto: Angelica Obino (fragment)

Geplaatst in Algemeen | 4 Reacties

TOEN IK JONG WAS

 

Toen ik jong was werd ik gekweld
door het idee dat ik een reus was die
op lemen voeten liep en ik was bang
dat het formaat dat ik in mij voelde

door een slecht klimaat of teveel tegen-
slag de kans niet krijgen zou zich waar
te maken. Dan strompelde ik door het duin
naar het verlaten strand en wierp mij

op de knieen in de nu eens kalme
dan weer ruwe branding van de enige
grootheid die voor mij bestond: de Noordzee

en ik smeekte haar om de kracht om uit
te kunnen groeien tot wie ik was, een
die haar voorkeur volgend het verste komt.

 

Gedicht: Elly de Waard, Het Heterogeen
Beeld: Eigen foto

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

PERSOONLIJKE EIGENAARDIGHEDEN

Als ik bezoek heb of een feest
ga ik graag ook altijd even
het donkere buiten in om van
een afstand te beleven hoe 

het is; ik voel mij een passant
die wordt getroffen door het warm
en stralend licht en stil blijft staan
en die ervan geniet als van een

oude Italiaanse film of die er
een herinnering in ziet aan iets
dat vroeger prachtig is geweest –
Vol van die indruk keer ik terug

in huis, waar ik nog niet gemist
was, om daar nu volledig mee
te doen en op te gaan in het
om mij feestelijk gedruis.

 

Gedicht, 2019, ongepubliceerd
Beeld: Eigen foto

Geplaatst in Algemeen | 4 Reacties