DE STORM CIARA

De wind – klopt aan als een moe Man –
Als van een gastvrouw – ‘Kom erin’
Is mijn stoutmoedig antwoord – treedt
Mijn Woning binnen dan

Een snelle – voetenloze Gast
Aan wie het aanbieden van
Een stoel even onmogelijk was
Als van een sofa aan de Lucht –

Geen botten hij, voor stevigheid –
Zijn taal is als de Energie
Van honderd kolibries tegelijk
Gonzend vanuit een hoge struik –

Zijn gezicht is als een Zeegolf –
Zijn vingers laten – als hij langs mij gaat
Muziek los die op klanken
Uit trillend glas geblazen lijkt –

Zo kwam hij op bezoek – nog vlagend –
Dan, als een schuchter mens
klopt hij opnieuw – het was vluchtig en:
Alleen ben ik weer en op mezelf –

 

Gedicht: Emily Dickinson, 1862
Vertaling: Elly de Waard

Geplaatst in Algemeen | 4 Reacties

IN DE KALE MAAND JANUARI

 

 

De wolken maken het landschap voller,
zij rusten zwaar.
Ik hoor het graven van de mollen,
fluwelen bies van mos zoomt stenen aan elkaar.

Nu kostte het mij zo’n moeite mij op te richten
van de grond waarop ik lag,
als een schaduw die zich los moet maken
op een bewolkte dag.

 

Gedicht: uit Afstand
Beeld: eigen foto

Geplaatst in Afstand, Algemeen | 5 Reacties

GALACTISCHE MOEDER

Ik zag de onverbiddelijke zon
opeens de moeder zijn van haar planeten

Als ouder van een hele schaar
verfrist zij zich elke elf jaar

van pool tot pool en slaat het stroomvlak
van haar mantel, haar magnetisch veld

opnieuw en sterker om ons heen
Tijdens de omloop om haar, onze dans

duiken wij speels van plooi naar plooi
Wij van de aarde, bij de kleinste horend

kwetsbaar en verfijnd, hebben een extra
eigen veld, een vlindervormig jasje

 

Beeld: NASA
Gedicht: Elly de Waard, In die tijd die

 

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

TUSSEN OUD EN NIEUW

Het is alsof de kleine struiken
gloeien in hun dunste takken,

brandend gewreven aan het gewicht
van een te laag hangende hemel in beweging.

Ze worden opgezadeld met het licht
dat het seizoen zichzelf onthoudt –

lopers, aan eigen grond gekluisterd
ingezet op het laatste traject

van de trage estafettegang naar lente.
De kortste dag is al voorbij

maar, als een man die je passeert:
zijn avondlijke schaduw is nog donkerder dan hij.

 

Eigen foto
Gedicht uit Afstand, bewerkt 

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

NEDERLAND, op de drempel van 2020

 

Denk deze Kerstdagen eens aan
de vele daklozen die wij
als burgers van een altijd nog
rijk land ons hebben toegestaan. 

Die bij gebrek aan geld, een huis,
met onterechte schulden, zonder
baan, het harde lot van hun
ontbering moeten ondergaan. 

Denk niet alleen aan hen, doe iets –
bijvoorbeeld door met duizenden
de straten op te gaan, al schande
roepend over een bestuur,          

een politiek die dit gebeuren laat;
die liever voor zich zelf zorgt, zich
onmachtig houdt, ver weg, en die
met graagte lijdt aan graaiziek.

 

Beeld: Bansky: God Bless Birmingham, 2019
Gedicht: Elly de Waard, ongepubliceerd 2019

 

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie