GODENSCHEMERING

De magistrale avondlucht
schildert het industrieterrein

tot Bagdad aan het IJ –
Filters van ragdun, fijngemalen vuil

waardoor de zon haar balken schijnt
versluieren de arabeske werf

en uit dit schitterend palet
rijst er een zeeslag op van wolken.

Bezuiden dit druipt honingzoet elektrisch licht
uit steeds meer vensters van de huizen.

(Ik reis alleen.) Gekleed in flarden
van gezang dat uit de autoradio rafelt

achter mij aan en om mij heen
voeg ik mij zwijgend in de rij.

De stemmen die uit deze stoet
van water en metaal opgaan

vertellen een tumultueus
scheppingsverhaal van een nieuw Babylon

waarvan de duistere contouren
al lonken aan de horizon.

Het ozon verft het asfalt adellijk blauw
als het ademloos door ons bewaarde bloed

dat straks verspild zal worden op de vloeren
van wie de aarde van ons erven.

Gebruikt is dan de oogst die wij het waard vonden
te derven in dit avondlijke uur

waarin het sterven al was uitgerukt.

Uit: Furie
Schilderij: James De Villiers