VOGELWATER

 

Op het ijs in het raam een rij van
lansiers, sneeuwwit en martiaal,
die zich met zwier buigt naar het
perspectief, tot aan de einder mee.

Aan hun voeten bergen van kristal
met hier en daar in de ruige vorst
een diamant zoals die in je haar
kan schitteren aan de diadeem.

De ochtendzon, een dunne
gouden vlek, schijnt door de stammen
van de bomen, achter een pruik van
naalden heen en wazig zijn de verten

aan de bodem van deze dag, de
bodem van de tuin van zand en steen.
De takken zijn zo stijf bevroren
dat ze zwiepen in de wind, straks

zal ik de vijvers openhakken.

 

Gedicht: Elly de Waard, Onvoltooiing
Beeld: Eigen foto

Dit bericht is geplaatst in Onvoltooiing. Bookmark de permalink.

2 Reacties op VOGELWATER

Toon Reacties (2)

Geef een antwoord