Deze week verschijnt het boek ‘De Klokkenluider, het leven van Ad en Joke Bos’, geschreven door Rosa Koelemeijer. Ad en Joke hebben met hun camper bijna een jaar op mijn terrein gestaan. Ad zocht ter inleiding van zijn boek een gedicht van mij uit. Ik zet het ter ere van de publicatie hieronder.
En als jij eb bent, ben ik vloed,
nooit valt ons tijdstip samen –
de wind jaagt beider golven op
gedoemd te reiken naar hun top
in achtervolging van extase.
Aan deze wedstrijd komt geen eind
want na het nachtelijk geweld
dat ons in evenwicht herstelt
blinkt slechts de klaarte van je dagen.
O tergend is je zuigend tij,
je stoet trekt onder mij voorbij –
altijd vertrokken als ik kom
moet ik mij in je voetspoor werpen.
Opzettend storm ik je nabij,
de kans van springvloed, keert het tij?
O hijgend, zingend vechten wij,
die strijdig onafscheidelijk zijn.
1981, Furie
2008, De zon is vrouwelijk
