HET JAAR 2020

 

Er schemert een uitdrukking
doorheen, het is steen en been
het is steen en been. Door het merg
van deze bouwsels dringt een
ritme heen en het stampen
van de voeten dreunt uit
vloeren door; de wereld is een
helser oord, adolescenten
trekken er in horden rond en
in mijn droom roept ze opgewonden

dat de geslachtsdaad
is voltooid. Waar zijn mijn
woorden, waar de lijnen van
hun regels? Hoe wordt die chaos
die beangstigt, tot iets van
blijvend inzicht gerangschikt?
O ik ben van vorst op
ruiten en daar de maan doorheen,
ik ben van niemand, buiten
noch binnen, ik ben alleen.

 

Beeld: Anselm Kiefer, Jerusalem
Gedicht: Elly de Waard

Geplaatst in Een Wildernis van Verbindingen | 3 Reacties

OVER DE BOOMGRENS


Toen het nog herfst was
plukte ik het blad
om de wind te helpen
ik plukte de bomen

Nu hark ik onder
een noorderzon, hark ik
tot aan de horizon
het boomloze ijs
is dik bestoven
het blad dat hier ligt
heb ik meegenomen

2011, ongepubliceerd

Erfgoed, digitale print: IJber
zie ook: www.ijber.nl

Geplaatst in Ongepubliceerd | 4 Reacties

EN AF EN TOE


En af en toe een druppel valt
door het dichte bladerdak
van de glycine

o koffie, opgeschonken ooit
door Nijhoffs vrouw
onsterfelijk dat ogenblik

onder het niet genoemde blauw
van trossen bloemen door
een tuimelraam, het stilstaan in

de keuken, zij en ik

2004, De hemel van Toulouse


beeld: Huib Suurmond
zie ook: www.huibsuurmond.nl

Geplaatst in De hemel van Toulouse | 3 Reacties

Hebben dromen een bron?

Hebben dromen een bron?
Nee, zij stromen voorbij
hun gang is een cirkeling
ingekeerde vloeiingskring
soms doen zij pleisterplaatsen aan
spreiden zich uit en laten
zich lezen, zich ondergaan

Een god ben ik van hun
zelfstandige schepping, zich
los van mij vormend naar
onbekende bewetting

een hulpeloze god
zijn schepping vliegt hem aan

2002, Van cadmium lekken de bossen

Foto: Deborah Campert

Geplaatst in Van Cadmium Lekken de Bossen | 1 reactie

ZON IN EEN LEGE KAMER

Vilhelm Hammershoi (Kopenhagen 1864-1916). Een prachtige schilder. Het werk van fotografe Frederique Masselink (zie elders en overal op deze site) is aan hem verwant. Toch hierbij een still uit de video ‘Sun in an empty room, naar Vilhem Hammershoi'(2006), van de Haagse kunstenaar Oswald Berends.

De dagen verdiept in stille
conversaties op papier –

met branie en toch zacht
De nachten, als de honden niet

blaften, verdreven in verlangen
naar wat ver van hier

eraan moest komen, uit het strooisel
en de ondiepten van dromen

waar die ene, soms verschijnende, ooit
verschenene, steeds weer ademloos

in werd gewacht

1992, Eenzang

Ik bedenk mij nu, dat er nog een raakvlak is tussen de afbeelding en het gedicht. Heeft de video een analogie naar de schilder Vilhelm Hammershoi, in de laatste drie regels van het gedicht zit een verwijzing naar J.H. Leopold.

Geplaatst in Eenzang | 5 Reacties