En ’s nachts, als de droom

 

En ’s nachts, als de droom
van je zich terugtrekt
uit mijn lichaam en ik
ontwaak, mij wentelend
in een bed van dauw

En ik niets meer
aanraak van jou dan lucht
die nog je vormen draagt
en ik in zweet baad
reikend naar je vlucht

Ben ik tot moord tot
moord op wie zich tussen
ons stelt in staat

 

Beeld: Gabriele Viertel, Lost Soul
Gedicht: Elly de Waard, Onvoltooiing

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

MOONSTONES

Haar lichaam
als een nachthemel verneveld

met de dunste
sluiers, haar naakt

zichtbaar gebleven
tot in schaduwen

die helder zijn
zij is volmaakt

begeerlijk zonder
hoofd en benen, haar hand

verwijst naar haar geslacht
haar hals is af

gesnoerd met ketens van
juwelen

De schoonheid van de kiezels
die de rivier geslepen had

die het stromend water sleep
tot zuivere vorm

volmaakt ook in elkaar gepast
tot elke steen glad als

haar lichaam onder mijn handen
was, mijn handen het water

dat haar vormen rondde, ik
de rivier, mijn stromen

over haar was, haar golven
onder mij en zij en zij

mijn bedding was

 


Beeld: Gabriele Viertel, Moonstones
Gedichten: Elly de Waard, Het ZijEenzang Twee

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

DE NACHT GLANST ALS ZWART LAK

 

De nacht glanst als zwart lak waarin
het hemellichaam maan een rand van chroom
bezet. Kettingen van licht, als pulsars die beslaan,
zijn om de aarde heen gelegd.
Ik kijk van bovenaf, zonder begrip
in het ontheemdend digitale van deze
om mij uitgestrekte chip.
Ver van jou ben ik voorgoed pas
in den vreemde.

Sirenes echoën als feedback door de stad,
rondzingend stedelijk geluid
dat boven singels hangen blijft. Ik heb geen vat
op deze wereld, geen bezwering
anders dan in het analoge van je gezicht
dat ik in telkens andere woorden voor mij opricht –
want ik heb je horend gezongen en ziende
gedicht, jij die zo doof als stilte bent, zo
blind als licht.

 

Beeld: NASA
Gedicht: Elly de Waard, uit: Furie

Geplaatst in Furie | 1 reactie

SCHEPPEND WATER

Verliefd zijn is scheppen,
zien naar ons wensen, zien
zich toe te wensen, te
eigenen bovendien.
Verliefdheid is verbeelding.

Zo verbeeldde het water
zich eens, toen het verhit
was geweest en bevroren
en weer afkoelde en zich
goed voelde en als goddelijk

bewoog in zijn bekken,
dat het verliefd was geworden
op stof omdat het licht
er zo mooi op viel en het
streelde dat het levend

was en het werd want zelfs
verbeelding heeft nakroost
hoezeer microscopisch
ook in den beginne –
het wordt vanzelf groot.

 

 

 

Beeld: Gabriele Viertel: Untitled
Gedicht: Elly de Waard, Van Cadmium Lekken de Bossen

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

STAD / DE DUISTERNIS LEGDE…

De duisternis legde
een geruisloosheid

op alle doen in deze
stad, alsof ze ook van

de hoorbaarheid de
schaduw afnam, waardoor

geluiden in gedemptheid
bleven steken, even

getemperd werden als
het licht – ik hield

ervan, het was of iets
van vroeger eeuwen er

opnieuw zijn intrek nam
en ik verwachtte op

elke straathoek, in de
warboel, de verwarde

mensenkluwens en het
gewoel van voertuigen,

of verderop, tussen
de bedelaars op het

druk bevolkte plein, die
met muziek van kleine

instrumenten beurtelings
de aandacht trokken,

haar te zien staan, te zien
verschijnen – het meisje

met de zwavelstokken

 

Beeld: Gabriele Viertel: Untitled
Gedicht: Elly de Waard, Eenzang

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

LAATSTE OORDEEL – HERRIJZENIS

schermafbeelding-2016-12-04-om-10-02-01

De hemel was bedekt, de zon scheen er als vlek
doorheen en om die plek een halo was verschenen
een purperen kring in het donkerende zwerk

Wij waren samendrommend in de lege hal van
een fabriek midden in de stad en onder
het aanzwellend en overdonderend lawaai

greep ik een trap, die afhing van de muur
van een verdieping hoger, ik klom naar het dak
waar zich nog anderen bevonden en intussen

dacht ik steeds aan jou die nog beneden was –
het plat van het dak begon al in te zakken en ik
rende naar de rand: gebouwen waggelden

voorbij, straten raceten langs, kijk uit, daar, dáár! werd
er geschreeuwd en achter de daklijst spoot een zuil
van vuur omhoog – in mijn onmetelijke angst

ontsnapte mijn bewustzijn aan dit visioen
het brak mij wakker in een nacht die zwarter was
dan ooit, misschien zelfs ook het ooit van toen

 

Beeld Gabriele Viertel: Resurrection, In a Spirit
Gedicht Elly de Waard: Armageddon

 

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

ZIJ MAAKTE ZICH SCHAARS

cb3fyhgumaao9_u

Zij maakte zich schaars, als een zwaan
en drijvend door een statig rijk

van pijn was zij de maan, zij maakte mij
Icarus, maar meester

van mijn falen, aan mijn linnen
vleugels waarde ik door haar nacht

een drakenzeiler, telkens dalende
telkens stijgende

paravlieger, haar koelte hield
mijn vleugels stijf

 

 

Beeld: Gabriele Viertel, Golden Age
Gedicht: Elly de Waard, Het Zij

 

 

Geplaatst in Het Zij | 2 Reacties
Pagina 3 van 4812345...102030...Minst recente »