DE STAD IS TRANSPARANT

De stad is transparant, als in

email gezet zijn de gebouwen –
verdwenen is het grauwe

dat grauwer is dan muizenvel of
rat en waarbij zelfs het asfalt, dat

onder een film van regen glanst
alsof het leeft, als iets natuurlijks

afsteekt; de lucht is blauwend
en verguld op snee en bomen

aderen verfrist het leder van
de hemel waarin de maan een dunne

plek is en het stoplicht schijnt
en wisselt van smaragd of tot

robijn

 

Beeld: Den Haag
Gedicht: Elly de Waard, Eenzang

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

BEGRAFENISSEN TREKKEN…

 

Begrafenissen trekken aan de horizon
rondom, rondom

Zand groeit, wij slapen onder de minderende struiken
dag in dag uit


Gedicht: Chr. J. van Geel, Het Zinrijk
Foto: Elly de Waard, Doornvlak bij avond
Schilderij: Marietine Birnie

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

ACH EN WEE

Zo mooi theekleurig
batisten zakdoekje
bemodderd en versleten
op de grond –

de draden van het weefsel
nog zo fijn getekend, rafels
gaatjes zelfs, verloren
in verdriet of misschien
weggesmeten, heeft zich
als afgevallen blad
vermomd

 

Foto: Marijke Aveling
Gedicht, Elly de Waard, De Aarde, de Aarde

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

TEGEN HET CONTINENTALE

De diepe stilte van het
vasteland, zo zonder kust

en branding, nee, dan
het kartelige laagland aan de zee

met randen dun als
postzegels en rafelig

alles is er gewatermerkt
of waterig; de maan

een uitgedeukt zilveren plaatje
betraand achter haar

floers van damp, haar voile;
de vrouwen zijn er zandkleurig

en blond als nieuw hout
en even geurig

 

Foto: Columbia Pictures
Gedicht: Elly de Waard, Anderling

 

Geplaatst in Algemeen | 3 Reacties

GOTHIC POEM

 

Van binnen verlicht uit vijf
Gaten ligt, als een afgehouwen
Donker hoofd, in de nacht
De boerderij. Achter het
Kroezend struikgewas gaan
De verschrikkelijke ogen
Langzaam dicht. Het helse licht
Van de Hoogovens tint het zand
Onder mijn voeten rood. Groen
Ligt er als bloedspatten over uit-

Gestrooid. Langs de laaghangende
Wolken trekt de vuurtoren in
Baan na baan zijn maaiende
Ronden. De atmosfeer is van
Natheid doordrenkt. Mijn denken
Was onthecht, ik sleepte mij
Over de bodem voort en zwierf
Om de boerderij als Heathcliff
Om de Grange, als Catherine
Om haar eigen Wuthering Heights.

 

Gedicht: Elly de Waard, Een Wildernis van Verbindingen, 60

 

Geplaatst in Algemeen | 3 Reacties