IN HET VOORVIRTUELE


Al veel eerder hield ik mij bezig
met de gradaties in kunstmatigheid
Jaren geleden vanuit een koffiebar
in oranje plastic uitgevoerd keek ik
in de bijna natuurlijke schoonheid
van een natgeregende Leidsestraat
(het asfalt glanst als muizenleer)
die vanuit het schelle neonlicht bezien
een grijs en ademend bospad geleek

waarlangs zo nu en dan de schaduw
van een late wandelaar gleed
die overvallen door de schemering
zich haastte langs het trottoir (op weg
naar een misschien nog met kolen
gestookte haard) in die andere wereld
achter glas en bezijden dit licht
waar slechts de rails opglansden en
zelfs het verkeer zich nu stilhield

 

Beeld: Maria Regina de Jager
Gedicht: Elly de Waard, In die Tijd die

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

DE STAD IS TRANSPARANT

De stad is transparant, als in

email gezet zijn de gebouwen –
verdwenen is het grauwe

dat grauwer is dan muizenvel of
rat en waarbij zelfs het asfalt, dat

onder een film van regen glanst
alsof het leeft, als iets natuurlijks

afsteekt; de lucht is blauwend
en verguld op snee en bomen

aderen verfrist het leder van
de hemel waarin de maan een dunne

plek is en het stoplicht schijnt
en wisselt van smaragd of tot

robijn

 

Beeld: Den Haag
Gedicht: Elly de Waard, Eenzang

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

BEGRAFENISSEN TREKKEN…

 

Begrafenissen trekken aan de horizon
rondom, rondom

Zand groeit, wij slapen onder de minderende struiken
dag in dag uit


Gedicht: Chr. J. van Geel, Het Zinrijk
Foto: Elly de Waard, Doornvlak bij avond
Schilderij: Marietine Birnie

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

ACH EN WEE

Zo mooi theekleurig
batisten zakdoekje
bemodderd en versleten
op de grond –

de draden van het weefsel
nog zo fijn getekend, rafels
gaatjes zelfs, verloren
in verdriet of misschien
weggesmeten, heeft zich
als afgevallen blad
vermomd

 

Foto: Marijke Aveling
Gedicht, Elly de Waard, De Aarde, de Aarde

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

TEGEN HET CONTINENTALE

De diepe stilte van het
vasteland, zo zonder kust

en branding, nee, dan
het kartelige laagland aan de zee

met randen dun als
postzegels en rafelig

alles is er gewatermerkt
of waterig; de maan

een uitgedeukt zilveren plaatje
betraand achter haar

floers van damp, haar voile;
de vrouwen zijn er zandkleurig

en blond als nieuw hout
en even geurig

 

Foto: Columbia Pictures
Gedicht: Elly de Waard, Anderling

 

Geplaatst in Algemeen | 3 Reacties