IN HET VOORVIRTUELE

 

Al veel eerder hield ik mij bezig
met de gradaties in kunstmatigheid
Jaren geleden vanuit een koffiebar
in oranje plastic uitgevoerd keek ik
in de bijna natuurlijke schoonheid
van een natgeregende Leidsestraat
(het asfalt glanst als muizenleer!)
die vanuit het schelle neonlicht bezien
een grijs en ademend bospad geleek

waarlangs zo nu en dan de schaduw
van een late wandelaar gleed
die overvallen door de schemering
zich haastte langs het trottoir  (op weg
naar een misschien nog met kolen
gestookte haard) in die andere wereld
achter glas en bezijden dit licht
waar slechts de rails opglansden en
zelfs het verkeer zich nu stilhield

 

Gedicht: Elly de Waard

Geplaatst in In die tijd die | 2 Reacties

THE PRESENT DAY POET REFUSES TO DIE

 

In de kathedralen van onze computers
celebreren wij dagelijks
onze diensten
in de naam van het Woord –

In die schijnbaar bestaande wereld
nemen wij alvast een voorschot
op een leven als geest
zoals wellicht na de dood –

 

Gedicht: Elly de Waard, gecorrigeerde versie van het gedicht Idee, uit In het Halogeen
Foto: eigen foto

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

JULINACHT en NIJHOFF INDACHTIG

Mijn benen schoof ik over elkaar heen op
tafel en zo, mijn voeten hoger dan mijn hart,
rustte ik uit in de stilte van de schitterende
julinacht, waarin ik niet in huis kon blijven

en mijzelf naar buiten schreef: een volle ronde
maan tussen het bladergetover en er boven.
Augustus met zijn sterrenregens is nabij
en het is zo warm dat je vrijwel naakt kunt zijn.

Vrouw en hond slapen allang, je bent gelukkig
in de rijkdom van dit rijk alleen. Het zijn deze
nachten die de dichter van een eeuw geleden

tot sublieme momenten schreef. Ook zonder mensen
en hun feesten, maar met liefde voor het grijpen
in aanwezigheid van deze wijde nacht beleefd.

 

Elly de Waard: In het Heterogeen

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

GORTER

Gorter, gij – aangekomen op een helder
onbewoonbaar eiland, schipbreukeling
die stand hield op een brug
kapseizend en als wrakhout afgedreven
en alle anderen verlieten zee en u.

Achtergebleven zit gij stil te schrijven
en aan uw zijden wapperen de rode vanen.
Trouw bleef u zonder compromis
uw idealen, want u ging het alleen
om zuiverheid, van een idee en poëzie.

Elly de Waard, uit:Van Cadmium Lekken de Bossen
Foto boven: Herman Gorter, 1924
Foto onder: Herman Gorter, 1885

 

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

DE DAGEN HOUDEN NIET OVER…

De dagen houden niet over
van zichzelf, ze zijn te heet
en er wordt niets met mijn twee handen
omgesmeed; pas onder de sterren

in de smidse van de nacht, die
in een vonkenregen is verstard
flonkert de maan, Hefaistos’ laatste
werk, in de scherven op de muur

als vuurvliegen en vleermuizen
fladderen af en aan, bedienden,
de donkere vloer van het zwerk
vegen zij aan en het stroompje

kabbelt er kalm de krullen uit,
een koele bedrijvigheid, pas
in aandachtigheid opgemerkt;
ik voel mij helder nu en sterk.

 

Gedicht: Elly deWaard, Anderling

Geplaatst in Anderling | 6 Reacties