EMILY DICKINSON | OP LIEFDE EN DOOD


Gedicht: Emily Dickinson
Vertaling: Elly de Waard
Muziek: Cees Thissen (zie link onder het gedicht)

I SHOULD NOT DARE TO LEAVE MY FRIEND

Ik zou mijn vriend niet alleen durven laten,
Omdat – omdat als hij dood zou gaan
Als ik er niet was – en ik – te laat –
Bij het Hart dat mij wilde terug zou zijn –

Als ik de ogen teleur zou stellen
Die mij zo zochten – zo zochten – te zien –
Die het niet konden dulden dicht te gaan
Voordat ze mij ‘opmerkten’ – mij hadden gezien –

Als ik de geduldige trouw zou beschamen
Er zo zeker van dat ik kwam – dat ik kwam –
Dat hij luisterend – luisterend blijvend – insliep –
Sprekend van mijn dralende naam –

Mijn Hart zou wensen dat het eerder brak –
Omdat breken daarna – het breken daarna –
Even zinloos zou zijn als de ochtendzon op –
Waar de nachtelijke vorst – gelegen had!

Dit is de basiscompositie van een van de mooiste liederen van Cees Thissen muziekproductie Emily meets Elly, door koor, soliste en band op sublieme wijze gevarieerd en uitgewerkt.

Kaartverkoop

KaartverkoopBestel hier uw kaartjes online!

flyer Emily.jpg

Koorrepetitie 28-01-2018 04.jpg

Geplaatst in Algemeen | 3 Reacties

BOVEN DE BOSBEEK

Het licht pulseerde
over de stammen

omhoog als een
onrustige hartslag –

het leek of ik
in het zenuwcentrum

van een onbekend
betoverend

ruimtevaartstation
terecht gekomen was

van alle kanten
mengde zich het kolken

(zonder retorten!)
met het geraas

van kleine
watervallen; forellen

zwermden als schaduwen
rond het borrelen

van de stroom
als om het in bedwang

te houden en op
de zonbeschenen

oevers aan mijn
voeten stonden

die elegantste aller
wezens, de libellen

in nachtblauwe
overall, allen

hetzelfde, de
robotachtige ogen

op een onzichtbaar en
groter handelen

gericht, driftig
en ritmisch haar

vierdubbele vleugels
toe te klappen en

open te vouwen
of zij het apparaat

bedienden dat
dit hele wonder

gaande hield

 

Beeld: Libelle
Gedicht: Elly de Waard, Eenzang Twee

 

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

EMILY DICKINSON MUZIKAAL EVENEMENT met koor en soliste: ‘Op Liefde en Dood’

Muziek: Cees Thissen, componist en dirigent
Soliste: Yvonne Weijers, mezzosopraan
Koor: ‘Pablo Neruda’
Verbindende teksten: Elly de Waard

Gezongen poëzie: Emily Dickinson, 14 gedichten; Elly de Waard, 3 gedichten
Instrumentaal ensemble: piano, slagwerk, contrabas, altsax, tenorsax, trompet

9  november 2018, première Oude Kerk Heemstede, 20.00 uur Uitverkocht
11 november 2018, Nieuwe Kerk Haarlem, 15.00 uur
18 november 2018, Nieuwe Kerk Haarlem, 15.00 uur
25 november 2018, Dominicuskerk Amsterdam, 15.00 uur
2  december 2018, Ruïnekerk Bergen, 15.00 uur

Kaarten bij www.neruda.nl

**********

De foto hierboven toont de beroemde ‘witte jurk’, die Dickinson droeg in de jaren dat zij zich steeds meer terugtrok. Hij staat opgesteld in de kamer op de eerste verdieping van The Homestead, waar Emily haar leven lang schreef en sliep. The Homestead, de naam van het huis van de familie Dickinson, is nu het aan haar gewijde museum. De jurk speelt een rol in het decor van de muziekuitvoering, dat van Leo Divendal is.

De keuze van de gedichten is conform de titel van de uitvoering verdeeld over liefde en dood.

Hier een van de liefdesgedichten die worden gezongen. Het is overigens niet van humor gespeend!

Heart! We will forget him!
You and I – tonight!
You may forget the warmth he gave –
I will forget the light!

When you have done, pray tell me
That I may straight begin!
Haste! lest while you’re lagging
I remember him!

 

E.D. Gedicht 47 in de telling van Johnson, rond 1858
Variant laatste regel ‘I may remember him’

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie

VAN DEZELFDE ORDE

Dat een verlies zich innerlijk
herhaalt, geen winst

het compenseert, maar dat zij het
als naast zich

voortbestaande grootheid in leven
houdt; het blinde

dilemma van het kind: van wie
het ’t meeste

houdt, nooit opgelost wordt maar juist
aan urgentie

wint, god wij zijn van dezelfde
orde als

de dieren, ook zij dromen en vliegen
in hun slaap

tegen de wanden
op

 

Beeld: Marijke Aveling, Tess
Gedicht: Elly de Waard, Het Zij

Geplaatst in Algemeen | 5 Reacties

HET BOS IS MIJ

Ik sloot mijn ogen en was in
een donker bos, zodat ik ze
weer kon openen; de rechte
stammen stonden ordelijk en

los, het loof was zwaar en hing tot
op gelijke hoogte, de kruinen
grepen op gesloten wijze
in elkaar en het was er vochtig

en verademend; een ruimte
waar ik mijn ziel bevrijden kon
uit het on-eigene en wat haar
inspon en verstikte en waar

ik ook zelf mijn ik te eigenen
leggen kon, in aarde zijn en
zich vertakkend hout en ondoor-
dringbaar zijn in eigenwaarde.

 

Foto: Sylvia de Vlaming, Het Bergense bos
Gedicht: Elly de Waard, Anderling

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties
Pagina 1 van 8712345...102030...Minst recente »